Wil het echte medium opstaan?

Ego’s hebben de macht, ook in de paranormale wereld. Vol pracht en praal sieren ze menig evenement op. Mediums die zeggen mensen te willen helpen, maar snakken naar aanzien. Wat maakt een medium zuiver? Of kun je ze maar beter mijden?

Door Marianne van de Polder

‘Iedereen kan het’ is de boodschap van vandaag. Hier een cursus, daar een workshop, en zie daar: je bent er klaar voor. ‘Weet jij dat je heel paranormaal bent? Daar mag jij iets mee gaan doen!’ is iedere dag wel te horen tijdens paranormale belprogramma’s op televisie.
Toch valt het waarheidsgehalte van mediums vaak vies tegen. Voorspellingen die niet uitkomen en ‘begaafden’ die niet eens empathie hebben ontwikkeld: het wemelt ervan. Hoe scheid je nep van echt?
Stichting Enigma doet pogingen om daar antwoord op te geven. Via screenings wil ze een lijst met bekwame mediums aanbieden. Het afgelopen jaar gingen circa 250 personen door de molen. Daarvan slaagde circa 40 procent. ‘We leven in het tijdperk van ‘wanna-be-a-medium’. Op beurzen gunt men elkaar vaak het licht in de ogen niet. Mensen lopen er rond met een air van: ‘Kijk mij nou’. Er zijn veel misstanden. Veel mediums weten niet waar ze mee bezig zijn. Dat heeft alles met ethiek te maken. Vaak wordt vergeten dat je als medium juist een extra grote verantwoordelijkheid hebt’, aldus voorzitter Jacky van de Berkt.

Rugzakje

Wat maakt iemand geschikt? Van de Berkt: ‘Ik zeg altijd dat het rugzakje leeg moet zijn. Daarmee bedoel ik niet dat iemand geen levenservaring moet hebben, integendeel. Veel goede mediums hebben juist een zwaar leven achter de rug. Dat is ook nodig, anders kun je je cliënten niet begrijpen. Ik bedoel dat persoonlijk leed een plaats moet hebben gekregen. Zit je als medium bijvoorbeeld midden in een scheiding? Stop dan gerust maar even met je praktijk.’
Hoe ziet een screening van Enigma eruit? Van de Berkt: ‘Na een kennismakingsgesprek moet een medium zijn of haar kunnen aan drie tafels bewijzen. Aan elke tafel zit een vertegenwoordiger van Enigma en een onafhankelijk persoon. We stellen daarbij kritische vragen. We willen bijvoorbeeld weten van wie ze iets doorkrijgen. Vinden we iemand na drie consulten betrouwbaar? Dan komt er nog een screening, waarbij we ‘de mens’ willen leren kennen. Wat waren moeilijke stukken in zijn of haar leven? Hoe was de opvoeding? Waarom wil iemand met spiritualiteit en het paranormale bezig zijn? Als iemand het traject succesvol heeft doorlopen, krijgt diegene een certificaat. Dat is een jaar geldig. Na een jaar wordt het verlengd, mits het medium kan aantonen dat hij of zij zich blijft scholen.’
Klachten over haar leden krijgt de stichting niet vaak; sinds de officiële start van Enigma drie en een half jaar geleden is het drie keer voorgekomen en opgelost. Een geschillencommissie voor de gehele branche bestaat nog niet. ‘Ga nooit zomaar naar iemand toe’ waarschuwt de voorzitter. ‘Kijk bij ons op de site, of raadpleeg iemand naar aanleiding van een referentie. Hoe je als medium zuiver blijft? Door jezelf te kennen. Door je constant af te blijven vragen waarom je iets doet. Doe je het wel vanuit je ziel?’
Volgens Marjo Soels van Paraview, een van de organisatoren van beurzen in het land, biedt screenen geen garantie. Ze zegt: ‘Bij ons krijgt in principe iedereen een kans. Onze ervaring leert dat mensen die geen zuivere bedoelingen hebben, zich doorgaans niet op een beurs presenteren. We screenen niet, maar vragen wel van tevoren of iemand ervaring heeft. We worden gelukkig goed beschermd door onze deelnemers en de bezoekers. Zo scheidt het kaf zich van het koren. Als iemand niet goed is, komen we daar vanzelf achter. We staan altijd open voor klachten en proberen dat altijd op te lossen. Als we er niet uitkomen met iemand over wie wordt geklaagd, dan komt die na een waarschuwing uiteindelijk op een zwarte lijst te staan. Inmiddels staan daar meer dan honderd namen op.’
Toch blijft het oppassen geblazen, want klagers kunnen net zo goed de boel belazeren. Soels: ‘We hebben wel eens klachten gehad over iemand, tegen wie een soort heksenjacht was geopend. Na onderzoek bleken de klachten helemaal niet te kloppen.

‘Een naar woord’

Sylvia Lucia heeft bijzondere gaven, maar loopt er niet mee te koop. ‘Je mag best zeggen dat ik ‘paranormaal’ een naar woord vind’ zegt ze. ‘Paranormaal betekent niets meer dan ‘buiten het normale’. Het is helemaal niet zo abnormaal. In de oertijd gebruikten mensen hun invoelende vermogen om alert te zijn op dreigend gevaar. Oermensen waren in staat om vanaf zes kilometer afstand hun vijanden aan te voelen komen. Dat is iets wat we in deze maatschappij niet meer op die manier nodig hebben. Velen van ons zijn die natuurlijke gave dan ook kwijtgeraakt.’
Volgens Lucia is het raadplegen van een medium op een beurs af te raden. ‘Meestal bestaan de consulten daar uit cold readings. Mensen die graag een bepaald antwoord willen horen, kunnen makkelijke prooien worden om aan te verdienen. Bovendien pik je als medium op zo’n volle plek wel heel veel energieën op.’
Haar boodschap geeft ze vooral door via haar boeken en lezingen. In het boek ‘Verlangen naar mijn tweelingziel’ waarschuwt ze onder meer voor het zogenaamde wensveld dat mediums op kunnen pikken. Dan wordt niet de toekomst gelezen, maar de wensen en verlangens van de cliënt. Consulten geeft ze weinig, hoogstens twee per week.  Als ze een consult geeft, neemt ze in tegenstelling tot een cold reading ruim de tijd om het voor te bereiden. Dan kan ze zich beter afstemmen op de energie van de cliënt. Lucia: ‘Een hele dag consulten geven? Dat kan gewoon niet. Er is dan gevaar dat je de energie gaat oppakken van een vorige klant. Ik trek me sowieso vaak terug. Ik heb veel ruimte nodig en moet veel alleen zijn. Als mensen aan me gaan trekken, merk ik dat ik onzuiver kan gaan worden.’
Ook met publiciteit is ze spaarzaam. ‘Ik ben heel selectief daarin. Iemand die mij nodig heeft, vindt zijn weg wel naar mij. Ik hoef niet beroemd te zijn of rijk te worden. Als er één boodschap is die ik vaak doorkrijg vanuit de spirituele wereld, dan is dat wel een pleidooi voor eenvoud’ zegt ze.
Soms vindt ze het omgaan met klanten ook een uitdaging. Sommige mensen willen hun problemen wel erg snel in rook zien opgaan. Lucia: ‘De wereld is zo gehaast, terwijl verdriet juist tijd nodig heeft. Van een medium wordt vaak verwacht dat ze, net als de snelle maatschappij, een probleem zomaar even oplost. Dat gaat natuurlijk niet. Mensen zijn bang voor pijn. Maar ik zeg: jank, huil of schreeuw. Stop het niet te snel weg, en zoek niet naar antwoorden voordat je je verdriet de tijd hebt gegeven.’

Zuiverder worden

Hans Gerding van het Parapsychologisch Instituut is geen voorstander van mediums. Gerding: ‘Om te beginnen zou ik sowieso nooit een medium raadplegen. Dat zeg ik omdat ik ernstige twijfels heb bij de claims van de meeste mediums. De resultaten van de parapsychologie zijn zo mager omdat gebleken is dat de onderzochte vermogens lang niet altijd werken op het moment dat we ze willen inzetten. Dat zien we bijvoorbeeld in experimenten en bij het zoeken naar vermiste personen. Dat neemt niet weg dat een medium naar tevredenheid van veel cliënten consulten kan geven. Een medium kan namelijk ook een goed volkspsycholoog zijn. Daar komen echter geen onverklaarde vermogens aan te pas, maar gewone psychologie. Omgekeerd kan een psycholoog, psychiater of geestelijk verzorger in een consult soms ineens iets zeggen dat hij of zij absoluut niet kon weten. Veel hulpverleners kennen dat wel. Dan is er, ongezocht, in een creatieve sfeer in een levendig gesprek ineens iets van mediumschap. Zo’n openheid is niet alleen voorbehouden aan mensen die deze gave claimen, maar het is een algemeen menselijk vermogen dat bij de een meer op de voorgrond treedt dan bij de ander, maar dat nooit helemaal onder controle te brengen lijkt. Wie toch een medium raadpleegt, wil ik meegeven om in ieder geval goed te kijken naar de prijs van het consult. Als het erg duur is, zou ik er vanaf zien. En als het advies niet goed voelt, zou ik het naast me neer leggen.’
Waar moet je als medium zelf voor waken? Gerding: ‘Op deze vraag geef ik liever een meer filosofisch antwoord. Een geestelijk ver ontwikkeld mediamiek mens treedt niet op als medium in de zin zoals we het er nu over hebben. Zo iemand houdt zich wel bezig met de vraag hoe je zuiverder kunt worden: niet om een beter medium te kunnen zijn, meer eerder om waarlijk mens te kunnen zijn.’
Medium of niet: wie werkelijk de spirituele weg wil gaan, zal vroeg of laat het ego vaarwel moeten zeggen. De waarheid in zichzelf moeten zien te vinden, in plaats van die te zoeken in de buitenwereld en de bevestiging van andere mensen. De spirituele weg is een innerlijke weg, geen uiterlijke. Het is een proces dat vraagt om voortdurende waakzaamheid. Niet makkelijk, maar de moeite waard. Want ‘wanneer het ego sterft, ontwaakt de ziel’ aldus Ghandi.’

Print deze pagina

Over de auteur

Bovenstaand artikel is geplaatst door de redactie van Koorddanser. Wil je de auteur van dit artikel een bericht sturen, mail dan naar redactie@kd.nl.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix