Heel de innerlijke liefdemoordenaar

hart

Op zoek naar liefde?  Een goede vraag is dan wat dat is in ons wat liefde zoekt.   Waar vermoed je dat liefde vandaan zou kunnen komen?  Wat is dan je drijfveer? Een gevoel van eenzaamheid?  Een gevoel van ontevredenheid?

De grote liefde-moordenaar blijkt het ontevreden ego te zijn, dat eigen onvolkomenheid graag gecompenseerd wil zien in de ander. De ander moet perfect zijn en de pijn van de onrust wegnemen.
In ieder geval zo perfect mogelijk, zodat aan vele (onbewuste en bewuste) eisen voldaan wordt. De moordenaar van de Liefde heeft een hoofdtooi met veren. Op deze veren staan ze stuk voor stuk vermeld: ”voorwaarden”. Op voorwaarden volgen altijd teleurstellingen. Slank, mooi, gespierd, sexy, verzorgd, maatschappelijk geslaagd, eigen auto, eigen huis, volgzaamheid, loyaliteit, ondersteunen, leiding geven, plannen, activiteiten, populariteit…. “er moet toch wel chemie” zijn….
Oja joh? Chemie….? Weet je hoe lang chemie duurt? Hahaha… nou dan.
En toen vond je haar. Slank, mooi, intelligent, sexy, spiritueel, maatschappelijk geslaagd, enz. Maar ze werd geleidelijk een beetje dikker. Zeker na een periode van stress, of het baren van een paar kinderen. Of ze werd ziek en verloor de grip op het leven. Of je vond hem: geslaagde man met groeicarriëre. Prachtige ogen, leuke smile en geen buikje. Nu is ie kaal, heeft een onderkin en hij is wegbezuinigd.
Ja en? So what?
Teleurgesteld? Op zoek naar nieuw bloed? Een nieuwe ‘uitdaging’? Voordat je dat doet, kijk dan eerst eens een tijdje in de spiegel. Wat maakt het eigenlijk uit met wie je Liefde deelt? Heb je je partner echt nodig voor jouw ‘zijn’ of ‘bestaan’ ? Heb je voor echte liefde ’aantrekkingskracht’ nodig of verliefdheid en opwinding? Dat zijn lichamelijk-dierlijke behoeftes die met voortbestaan van de soort te maken hebben.
De hartsverbinding is wat het plaatje meer continuïteit kan bieden. Het vermogen om jezelf te vergeten zonder je tekort gedaan te voelen, het geschenk van je open hart te delen zonder daar compensatie voor te zoeken, jezelf te verliezen en de pijn te voelen van zoveel liefde, zonder te verwachten dat je evenveel terug krijgt. Liefde zal ontstaan. Of niet. Op basis van jouw door jezelf geheelde basis.
Maar je eist niets.
Groeien in liefde betekent dat je de Liefdemoordenaar in je heelt.
Dat betekent dat je met compassie kijkt naar je eigen behoeftes en voorwaarden en die zelf ‘oplost’. In alle betekenissen van het woord.
Als dat helemaal gelukt is kun je van iedereen houden…
Werk in uitvoering… ;-)
Liefde wordt onder andere gekenmerkt door het volgende:
“Breng voort maar bezit niet. Handel zonder verwachting. Ontwikkel verder zonder ook maar iets af te willen dwingen. Dit worden de Fijne Krachten genoemd.”(Tao Te Tsjing 51, vertaling R.L. Wing).Er is maar één manier om Liefde te vinden. Liefde Worden.
Print deze pagina

Over de auteur

Marisca van der Burgh, oorspronkelijk beeldend kunstenaar en theologe, is “overgestapt” naar vergelijkende godsdienstwetenschap, meditatievormen, mythologie en psychologie. Ze is opgeleid als Counseler, Analytisch Tekentherapeute (Jung) en journalist. Naast vele jaren ervaring in een eigen praktijk en groepswerk, trance-inductie en rituelen is schrijven haar groeiende liefde. Wil je haar volgen, kijk dan op www.mariscatalks.nl

3 Reacties

  1. Michael Jacobs zegt:

    Er is een manier om liefde te vinden: staak het zoeken. Houd op het hebberige en steeds verontwaardigde Ego, het valse Ik, te volgen. Hij is niet tevreden en zal dat ook nooit worden. Doe je taken juist opgewekt en met vreugde, dan zul je vanzelf weten wat de liefde is. En als je volgens het Ego weer even ‘niet weet’ wat je taken zijn, doe ze dan toch, want zij leiden naar de (zelf)liefde toe.

  2. TheAdamRa zegt:

    ik heb eindelijk een conclusie wat betreft het vinden van ‘de ware’—–
    in plaats van zoeken naar ‘de ware ‘ is er maar 1 echte oplossing en dat is…
    het Realiseren van je Ware Zelf.

  3. Amen op beiden. Liefde vindt jou. En dat kon wel eens het einde betekenen van je kinderlijke droom over de liefde…

    Het realiseren van je ware Zelf. Hmmm… mooi…
    Betekent dat misschien dat een mens dan eindelijk ophoudt met sturen, manipuleren, antwoorden buiten zichzelf zoeken en hopen dat er iets hogers is – of op zijn minst iemand anders die redt?
    Dat een mens alle nep-spiritualiteit, nep-meesters met mooie woorden en substituut betweters door de plee trekt en eindelijk eens contact maakt met eigen gevoel en inzicht?

    Gewoon je taken doen …Zelfliefde… hmmm

    Lijkt op het verhaal van de Zen meester die elke dag zijn straatje veegde terwijl zijn leerlingen elke dag weer aanklopten en aan hem vroegen om zijn leringen.
    Hij zei: Ik heb je niet meer te vertellen dan dit. En hij veegde zijn straatje, deed zijn eenvoudige handwerk, deed boodschappen op de markt, kookte zijn maaltje en mediteerde wat in de schemering. Elke dag weer. Verder zweeg hij en was er geen spectaculaire lering of gebeurtenis. tot teleurstelling van zijn leerlingen.

    Is er niets meer dan dat? Geen verdere antwoorden, geen mensen die gered moesten worden, geen diepere zingeving door te geven?

    Neen. Er is niets meer dan dat.
    Geen leringen.

    Alleen maar: elke dag het stoepje vegen, eenvoudig handwerk doen, naar de markt gaan, je maaltje bij elkaar scharrelen en wat mediteren bij de schemering.

    Kun je ook samen doen natuurlijk. Heel gezellig. Goh, zou dat liefde zijn?

    :-) Jeetje. ‘t is bijna saai…..

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix