Jezus was een yogi

In het christelijke westerse geloof kennen wij Jezus vooral als die “eerste christen”. Bejubeld en verguisd. Jezus werd in het westen uiteindelijk een virtuele gestalte, een braaf rolmodel, gecreëerd door naïeve kerkvaders. Maar het heeft er alle schijn van dat de werkelijke roots van Jezus anders én elders liggen. Laten we hem vooral mensenzoon noemen. Want dat was hij. Een man van liefde.

Door Reinout Koperdraat

Het toekennen van een goddelijke status aan mensen was typisch Grieks-Hellenistisch, terwijl de joodse traditie er nooit iets van moest hebben. De Joden kenden slechts een abstract godsbegrip, als de werkelijkheid van het Ene. Soms nam die Ene dan een menselijke stem aan, om met Mozes en de profeten te spreken.

Jezus’ spirituele inzichten en zijn boodschap zijn vooral afkomstig uit… het Verre Oosten. Volgens oosterse bronnen vertoefde Jezus langer in India (18 jaar) dan in zijn eigen geboorteland Palestina (15 jaar). Met zijn vernieuwende en confronterende spirituele inzichten tapte hij dus uit een geheel ander vaatje. Welbewust – maar verhuld door de wurggreep van onze westerse kerkelijke dogmatiek, als instituut en machtsmachine door alle eeuwen heen. Niks “maagdelijke geboorte”, niks “goddelijke afkomst” en “verrijzenis” en “wonderen”, maar natuurlijke verschijnselen op basis van geavanceerde yoga-technieken. Met een heilige geest van de waarheid, in plaats van een duif. En met een innerlijke stem als de stem van je eigen geweten – die immers verbonden is met en voortkomt uit je eigen onsterfelijkheid en goddelijkheid. Dat wilden die “eerste christenen” toen aantonen en uitdragen. En vooral daarom moesten zij worden afgeslacht. De braverikken bleven uiteindelijk over. En hoe gaat dat meestal met braverikken? Die zijn doorgaans… goedgelovig. Jezus behoorde als lid van het Huis van David tot de gemeenschap der Essenen. Die stonden bekend om hun zeer geavanceerde opvoedings- en scholingstechnieken, binnen een strikte dagelijkse leer- en ambachtsorde. Jezus werd daar in zijn jongensjaren al klaargestoomd tot een schrander mens.

Het Evangelie van Issa

In 1887 ontdekte de Russische journalist en onderzoeker Nicolas Notovitch een opzienbarende tekst in een boeddhistisch klooster in het grensgebied tussen India en Tibet (Ladakh). Deze tekst bevatte het levensverhaal van Jezus (in de tekst “Issa” genoemd) vanuit een boeddhistisch perspectief, gebaseerd op informatie van kooplieden langs de Zijderoute tussen China, India en het Middellandse Zeegebied.

De tekst gaat vooral over de achttien “verloren” ofwel verzwegen jaren van Jezus – tussen zijn twaalfde en dertigste – waarover bijna niks in het Nieuwe Testamant van de bijbel staat. Deze tekst, het Evangelie van Issa, vult dit hiaat aan. Via het bijbelboek van Lukas weten we dat Jezus op zijn twaalfde al slim was, want hij verbaasde de rabbi’s en schriftgeleerden in de tempel van Jeruzalem toen al met zijn inzichten en wijsheid. En dan pas op zijn dertigste verscheen hij weer op het toneel: hij liet zich dopen door Johannes de Doper en ging in de omgeving preken.

Maar in de Issa-tekst staat dat Jezus op zijn dertiende naar India vertrok, om daar verder te studeren bij volleerde yogi’s en vedische schriftgeleerden. Hij bleef er zes jaar, vertrok vervolgens naar de Himalaya’s en bestudeerde het boeddhisme. Ook die leerperiode nam zes jaar in beslag. In de derde periode van zes jaar preekte hij daar en in het huidige Noord-India en Pakistan. Toen keerde hij via Afghanistan en Iran naar Palestina terug, ongeveer op zijn dertigste jaar. Ook daar begon hij te prediken. Jezus was in India en Tibet een volleerde schriftgeleerde geworden in zowel de joodse, de vedische als de boeddhistische traditie. Ook had hij zich in die periode de speciale yoga-kwaliteiten (siddhi’s genaamd) eigengemaakt die hem in staat stelden “wonderen” te verrichten. Tot op de dag van vandaag zijn deze technieken bekend in kringen van volleerde yogi’s. Het heeft niets met goochelen te maken.

Wijs mens

Wat is een yogi? Een yogi is een wijs mens die zijn of haar innerlijke verbondenheid met het goddelijke en onsterfelijke heeft verwerkelijkt. Deze mens kan met recht zeggen “Ik en de Vader zijn één”. Het bijzondere van de informatie van die oude oosterse kloostertekst is dat in de persoon van Jezus (Issa) de joodse, vedische en boeddhistische tradities ineenvloeiden. Uit deze drievoudige interactie zou ten slotte zijn boodschap voortkomen als het “christendom”. Jezus was het levende bewijs van een succesvolle integratie.

Die tekst werd in 1894 gepubliceerd als “The Unknown Life of Jesus Christ”. Hooggeplaatste heren uit de orthodoxe en katholieke kerk waarschuwden Notovitch dat publicatie hem geen goed zou doen – wat inderdaad gebeurde. De publicatie werd vanaf het begin door de kerk genegeerd en Notovitch kreeg vele verdachtmakingen aan zijn broek. Pas in de loop van de twintigste eeuw kreeg de tekst meer gezag: in 1922 door toedoen van de alom gerespecteerde Svami Abhedananda van de Ramakrishna Society in Calcutta, die de tekst ook onder ogen kreeg en gedeeltelijk vertaalde, met de hulp van de bibliothecaris van het klooster. In 1984 verscheen dit, als onderdeel van zijn reisverslag naar Kashmir en Ladakh/Tibet.

Sinds die tijd bevestigden een aantal vooraanstaande geestelijke leiders uit India dat Jezus in India verbleef om daar te studeren en te preken. In een recent opgenomen video-opname van de Amerikaanse schrijver Edward T. Martin vinden we een cruciale uitspraak van de Shankaracarya van Puri (een Shankaracarya is vergelijkbaar met de paus van Rome) die het verblijf van Jezus in India en in Puri in het bijzonder bevestigt. Voorts zijn er uitspraken van o.a. Satya Sai Baba en van de alom gerespecteerde Svami Chidananda en van Paramahamsa Yogananda.

Het Evangelie van Issa is een bijzonder document omdat het niet is gecensureerd door kerkelijke dogmatiek. Van groot belang, zeker ook in onze tijdgeest, is wat Jezus hierin zegt over de omgang tussen mannen en vrouwen en over het respect dat de vrouw van nature toekomt. Dit staat wel erg haaks op de tweeduizendjarige vrouwonvriendelijkheid van de kerkelijke dogmatiek. Bovendien stelt de tekst dat de joodse leiders er alles aan deden om Pilatus af te brengen van zijn voornemen Jezus te doden. Niet Pilatus waste zijn handen in onschuld maar de joodse hogepriesters.

Mondelinge overlevering

De westerse kerk zweeg tot op de dag van vandaag over deze achttien ontbrekende jaren van Jezus. Sommigen zeggen zelfs dat Jezus een “analfabeet” was die de rabbi’s en schriftgeleerden verbaasde met zijn wijsheden. Jezus was zogenaamd ongeschoold omdat hij bij geboorte “alles al wist”. Maar er is een tweeduizend jaar oude en nog steeds levende mondelinge traditie in India en Tibet waaruit blijkt dat Jezus in zijn jonge jaren in India, Nepal en in Tibet zat voor studie. Veel geleerden wezen op de parallellen tussen de boodschap van Boeddha, van Krishna en van Jezus – die je ook zelf kunt aantreffen, als je jezelf enigszins verdiept in de literatuur. Op zijn terugreis naar Palestina was Jezus ook nog enige tijd in Perzië (Iran), waar hij preekte onder de volgelingen van Zoroaster.

Jezus was een man van liefde. Volstrekt recht-door-zee, rechtschapen, vol van vergeving. Zijn functie was om ons de werkelijkheid van het Ene weer in herinnering te brengen. Klerikalisme, dogmatiek en status waren hem vreemd. Hij liep er niet voor weg. Hij ging de confrontatie aan en ontmoette veel weerstand – zóveel dat het hem uiteindelijk zijn leven kostte. Een herkenbaar model dat ook vele anderen trof en treft. Ook vandaag vergeten we op aarde steeds weer de werkelijkheid van de eenheid en ook het feit dat we samen één grote mensenfamilie zijn. Dat is de waarheid. Jezus riep ons op om weer realist te worden en terug te gaan naar de eenheid die in ons innerlijk als Het Koninkrijk verankerd ligt. Alleen dan doen liefde, compassie en vergevingsgezindheid hun werk.

Dit is de boodschap van Jezus, van Issa, van Krishna en van Boeddha. Zolang de deuren van de Vaticaanse bibliotheek gesloten blijven, zullen de hoeders ervan met een sluitend verhaal moeten komen om Jezus’ verblijf in India en Tibet te ontkennen. De zaak afdoen met roepen dat het allemaal gelogen en verzonnen is, voldoet niet meer en evenmin de opmerking “dat het niet in de Bijbel staat”.

Het staat in ieder geval in het Evangelie van Issa.

Info: Paul van Oyen (1944) publiceert binnenkort het opnieuw vertaalde “Evangelie van Issa” met commentaar. Hij schreef eerder onder meer over Indiase filosofie, het Nieuwe Testament en de Nag Hammadi-geschriften.

Literatuur: bekend zijn de vertalingen van J.H. Connelly en L. Landsberg (opnieuw uitgegeven door Wilder Publications, ISBN 978 1 60459 366 2) en van Violet Crispe (1890). Deze laatste vertaling is opnieuw afgedrukt in het reisverslag van Svami Abhedananda, getiteld Journey into Kashmir and Tibet (uitg. Ramakrishna Vedanta Math, Calcutta). Ten slotte is er de vertaling van Virchand R. Gandhi en H.S. Olcott uit 1894 en uitgegeven door de Indo American Book Co. in Chicago. H.S. Olcott is de mede-oprichter van de Theosophical Society.

In Nederland kennen we “De verloren jaren van Jezus”, uitgegeven door Ankh-Hermes, 1984.

Ook deze publicatie is bijna onopgemerkt langs ons heen gegaan.

Print deze pagina

Over de auteur

Bovenstaand artikel is geplaatst door de redactie van Koorddanser. Wil je de auteur van dit artikel een bericht sturen, mail dan naar redactie@kd.nl.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix