2012 einde van de tijd

Eerlijk gezegd ben ik altijd een beetje sceptisch geweest naar alles wat over ‘2012’ werd gezegd. Of dat nu een re-ageren was op de hieperdepieper-opgewondenheid van anderen, of de nuchtere Hollandse no-nonsense in mij, weet ik niet. Wel hield ik de mogelijkheid open dat er ‘iets’ zou kunnen veranderen. Maar het afgelopen jaar is mijn houding wat gaan kantelen. Mondiaal stapelen de problemen in de door mensen geconstrueerde wereld – ook bekend als ‘cultuur’ – zich in hoog tempo op. We – de mondiale cultuur – rolt van crisis naar crisis: voedsel terwijl er genoeg is, banken terwijl er geld zat is, pandemieën terwijl amper iemand ziek werd, euro van landencrisis naar landencrisis en nu het demasqué van de grote instituten als de VS, de katholieke kerk, sportorganisatie FIFA en diverse supermachtige multinationals. Oh, vergeet ik er eentje? Vast wel meer dan één…

Het lijkt of er momenteel een geweldige berg rotooi tegelijk in de gehaktmolen gaat, samen met veel onzin, kunstmatigheid en dikwijls ook geheimzinnigheid. Alsof er licht op duistere zaakjes wordt geworpen. Er komt letterlijk en figuurlijk meer openheid en transparantie, belangrijke kenmerken van het Allerhoogste Bewustzijn zelf. Dat gebeurde eerder al wel door de onafhankelijke pers, maar nooit op een schaal en in een omvang als die van de laatste tijd. Er gaat momenteel een zeis door de mensencultuur. Ik zeg nadrukkelijk cultuur, want met de nátuur is namelijk helemaal niks aan de hand, behalve dat die nogal te lijden heeft van die cultuur. En het is de ordening van de cultuur die nu in elkaar kiepert.

De Maya’s en andere oude volkeren schijnen te hebben bedacht dat de ‘tijd ophoudt’ in of rond 2012. Wat dat betekent? Volgens mij dat dit het einde van het logische denken vormt. Tijd is namelijk een bedenksel van de mens, net als de hele cultuur een optelsom is van de be-denkende mensheid die van alles – vooral voor zichzelf – wil. Tijd is kunstmatig: we hebben een horloge nodig om te zien hoe laat het is. Tijd is een gedachteconstructie, zoals de boeddhisten zeggen, het bestaat niet écht, het is een illusie.

En aan die illusie komt nu een eind. Wat we denken en dachten blijkt niet te kloppen. Overheden blijken niet voor veiligheid te zorgen maar voor het tegendeel, multinationals verdienen geen geld, ze zijn continu op rooftocht. De kerken bekommeren zich niet om God en de ziel maar om zichzelf. De mensen zijn belazerd. Al heel lang. Auw, dat beschadigt.

Die schok dreunt wellicht de komende twee jaar steeds dieper door in de afbrokkelende cultuur. Het kunstmatige en illusoire liedje is binnenkort helemaal uit. De tijd, het denken en het geredeneer zal aflopen. Wat dat oplevert? Eerst chaos, vrees ik. Maar hopelijk staan er dan nieuwe wijzen klaar voor een natuurlijker samenleving. Hopelijk.

Print deze pagina

Over de auteur

Ewald Wagenaar is uitgever en eind- en hoofdredacteur van Koorddanser, het maandelijkse agendamagazine voor bewustzijnsontwikkeling en spiritualiteit. Naast zijn jarenlange ervaring in het maken van bladen is hij tevens adviseur, trainer, docent, marketeer, tekstschrijver, communicatiespecialist en coach.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix