Mijn avatar en ik

Eigenlijk zijn we allemaal avatars. Dat klinkt misschien wat pretentieus, maar als we echt in onze spirituele diepten duiken, stuiten we uiteindelijk toch op God of het goddelijke als de kern van ons wezen, dat we in onze talrijke incarnaties met steeds weer andere lichamen en persoonlijkheden bekleden. In den beginne was er volgens Johannes het Woord, volgens Plato de Idee en volgens Tolkien de Muziek.  We zijn niets anders dan concretisering van het hogere, materialisering van het fijnstoffelijke, verdichting van het ijle dat niet alleen alles bezielt maar ook de essentie is waarvan alles is geschapen. In ons wordt het onzichtbare zichtbaar, krijgt inhoud vorm, wordt chaos kosmos,  veranderen mogelijkheden in keuzes en wordt Niets tot Iets. Hoewel? Als alles één is, zoals vaak wordt beweerd, is er zelfs geen verschil tussen Niets en Iets, en is alle dualiteit een illusie, inclusief de mooie woorden die ik hierboven schreef. Maar dat is nu eenmaal het goddelijke spel van het ontwaken uit de droom. En net als God vind ik het ook leuk om te scheppen. Alsof ik droom dat ik droom creëer ik virtuele werelden waarmee ik eigenlijk niets anders doe dan de huidige staat van Maya te kopiëren om er eens goed naar te kijken. Een vlucht uit de realiteit? Of het herkennen van mijn goddelijkheid, de avatar in me?

Second Life is eigenlijk niets anders dan een gedigitaliseerd en geperfectioneerd poppenhuis. Ik creëer mijn eigen poppetje op het scherm, en dat kan ik niet anders doen dan door hem te bezielen met mijn eigen Ideaal, mijn eigen diepste verlangen en weten over wie ik in diepste wezen ben. God dus. In mijn geval heb ik hem Ganymedes genoemd, de jongen die op de Olympus die de schenker van de goden was, die volgens sommigen synoniem is met de Waterman. En net zoals de wereld volgens de Grieken uit het Niets is ontstaan, is ook die van Second Life blanco begonnen, met de opdracht aan de spelers om hun eigen werelden te scheppen. Zo ontstonden in de loop der jaren steeds mooiere avatars en steeds mooiere werelden. Avatars, zoals de poppetjes in Second Life worden genoemd, ontmoeten andere avatars en praten, dansen en omhelzen elkaar, gaan zwemmen en skiën, samen eten en boottochtjes maken, musea bezoeken en samen kerst vieren, en vaak hebben ze het ook over ‘real life’, want ze hebben er kennelijk weet van dat ze eigenlijk pixels op beeldschermen zijn, marionetten van een soort goden die achter hun computers hun leven sturen en invullen. Zo zitten tienduizenden mensen over de hele wereld voortdurend een virtuele werkelijkheid te belevendigen.

Ganymedes, mijn avatar, is onsterfelijk en altijd jong, een jaar of 23. Heeft weinig last van ziektes en gebreken. Is mooi en speels. Kan zichzelf in een flits naar andere plaatsen teleporteren. Is nooit moe. Vliegt door de lucht. Kent geen honger en hoeft nooit naar de wc. Tenzij hij dat allemaal gaat spelen natuurlijk. Kortom: hij is mijn diepste wezen, mijn Ideaal. En achter mijn beeldscherm voelt hij heel echt aan, net zoals alle anderen en de zonnestralen, de fluitende vogels, de grazige weiden en de sneeuwvlokken. Ik ben in een andere wereld, net als bij het lezen van een boek, het bekijken van een film of het genieten van een mooi schilderij. En dan heb ik er moeite mee als mensen zeggen dat dit allemaal niet echt is, dat het virtueel is, dat het bedrog is. Hoe kan iets wat mijn hart ervaart namaak zijn, hoe kan iets wat ik beleef een droom zijn, hoe kan iets wat ik voel een illusie zijn? En bovendien, als er geen dualiteit bestaat, hoe kan er dan verschil zijn tussen ‘real life’ en virtual reality? En is dat zogenaamde echte leven niet ook een droom? En wie zegt dat dromen niet echt zijn? Want zonder dromen was er geen kunst en wetenschap, was er geen creativiteit en was er geen liefde. Zonder te zeggen ‘I have a dream’ is de wereld rationeel en doods. En waren er zeker geen avatars. Dus weet ik nog steeds niet wie mijn echte zelf is: mijn avatar of ik. Wellicht beiden, want ze kunnen niet zonder elkaar. Want alles is één en daarom ook echt. Virtual reality bestaat niet.

Print deze pagina

Over de auteur

Satyamo Uyldert, geboren 28 januari 1947 om 4:36 uur in Blaricum. Psycholoog en astroloog. Runt astrologisch postorderbedrijf Aries Astro-Services, voert de eindredactie van De Kaarsvlam en is gemeenteraadslid in Blaricum. Heeft zijn naam in 1980 van Bhagwan gekregen. Schrijft op zijn blog www.satyamo.nl over spiritualiteit, politiek, psychologie, astrologie, virtuele werelden of gewoon over zijn ‘real life’.

2 Reacties

  1. Michael Jacobs says:

    Ik draai het liever om: de virtuele werkelijkheid waarin alles mogelijk is bestaat wel, maar de dagelijkse werkelijkheid is slechts een illusie die wij ten onrechte als de enige relevante werkelijkheid beschouwen. Als wij heel eerlijk zijn is de dagelijkse werkelijkheid niet een goede droom maar een nachtmerrie waaruit wij het liefst zouden ontwaken. Dat gezamenlijke ontwakings-proces is nu ook zonder dat wij het beseffen in volle gang. Wanneer we ervoor kiezen om onze energie te gebruiken voor de verwerkelijking van de goede wereld van onze dromen, en bereid zijn om nu al in de praktijk te leren onvoorwaardelijk met onze vrienden en onze vijanden samen te werken, dan zullen we de nachtmerrie binnenkort achter ons kunnen laten. Door onze eigen inzet zullen we het dagelijkse leven dan ‘optillen’ naar de dimensie en de kwaliteit van onze gezamenlijke droom en daarvoor krijgen we natuurlijk alle hulp die wij in onze dromen wensen.

  2. Dualiteit een illusie? Dagelijkse werkelijkheid een illusie?
    In weze wel – en de onsterfelijke kern van ons wezen ervaart dat ook zo – maar onze huidige persoonlijkheid denkt hier vaak anders over. En dat laatste is m.i. ook de bedoeling van onze incarnaties op aarde. Juist doordat wij in een lichaam komen kunnen wij de dualiteit/polariteit op aarde ervaren – bijv. donker/licht, vrijheid/onvrijheid etc.- waardoor wij spiritueel kunnen groeien. ” Alleen als het donker genoeg is worden de sterren zichtbaar.”

    Warme groet,
    Sylvia van Oosten (docent reincarnatietherapie aan de SRN)

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.