‘We overleven alleen met een flink ego’

De wereldwijde wake up call van Lynne McTaggart

Een verengelste Amerikaanse met een groot rechtvaardigheidsgevoel. Lynne McTaggart is een vrouw met een missie: de Amerikaanse ‘ik win, jij verliest’-mentaliteit ombuigen naar ‘ik win alleen als we samen winnen’. Hoe? Met behulp van het vrijmetselarij-adagium ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf.’ Naïef idealisme of niet, Lynne is vastbesloten aan te tonen dat we geboren zijn om te houden van, om te delen. En niet om ons eigen hachje te redden.

Ze is vijftien plaatsen gestegen dit jaar. Van 99 naar 84 in de Watkins Books top 100 van meest invloedrijke, nog springlevende spirituelen die een unieke spirituele bijdrage hebben geleverd aan onze wereld (www.watkinsbooks.com). De bekroonde onderzoeksjournaliste Lynne McTaggart (1951) schreef zes wereldwijde bestsellers, waaronder ‘What Doctors Don’t Tell You’ (WDDTY), ‘The Field’, ‘The Intention Experiment’ en haar laatste boek, ‘The Bond’. Ze is te zien in de populaire pseudowetenschappelijke film ‘What the Bleeb Do We Know’ en ze was een van de sprekers tijdens TEDx Brussel 2010. Op 31 maart gaf ze een interactieve lezing tijdens het Wake Up festival, een initiatief van Centrum de Roos, Centrum Djoj, Mirror Center, Wake Up, Rishis en Koorddanser. Een mooie gelegenheid om haar persoonlijk te ontmoeten.

Succesvol new age-goeroe
Voor haar website ‘What Doctors Don’t Tell You’ deed ze onderzoek naar alternatieve ziektebestrijdingsmethoden. Tijdens het doornemen van stapels medische literatuur begon ze grotere verbanden te zien. Alles was energie. Ze kwam bij kwantumfysica terecht en stuitte op het bestaan van het Veld. De complexiteit van de materie bracht haar ertoe een vertaling te maken die voor leken begrijpelijk was. Hardcore wetenschap-adepten floten haar terug. Ze werd uitgemaakt voor ‘new age-goeroe’, ‘kwakzalver’ en ‘non-wetenschapper’ en verwierf in die wereld dubieuze bekendheid met haar ‘kort-door-de-bocht-uitspraken’ en ‘verkeerde interpretaties van objectief wetenschappelijk bewijsmateriaal’. Lynne reageert laconiek op die kritiek. Naar eigen zeggen weet ze sceptici binnen tien minuten de mond te snoeren door hen te confronteren met nog meer wetenschappelijke feitelijkheden. Negen van de tien keer hebben ze onvoldoende kennis om gefundeerde kritiek te uiten. Lynne knoopt ze op aan hun eigen touw. Ik win, jij verliest.
De spirituele zoekers die de inspanningen van Lynne waarderen, trekken zich weinig aan van de wetenschappelijke muggenzifterij. Zij zijn op zoek naar leesbare bewegwijzering langs het spirituele pad, en Lynne blijkt een zeer verdienstelijke richtingaanwijzer. Wat maakt het uit of het niet helemaal klopt. Als de boodschap maar duidelijk is. En zo werden al haar boeken binnen no time bestsellers.

Missionarisdrang
Is Lynne is een Amerikaanse pur sang die haar successen niet onder stoelen of banken steekt? Je zou het bijna denken als je haar LinkedIn-profiel leest: ‘Ik heb over de gehele wereld lezingen gegeven aan een zeer divers publiek. Ik ben in vele landen regelmatig te gast in tv- en radioprogramma’s. Men zegt dat ik een welbespraakte, zelfverzekerde en geanimeerde spreker ben.’ Ook op haar eigen website www.lynnemctaggart.com staan lovende woorden: ‘Lynne heeft wereldwijd het leven veranderd van vele duizenden mensen die haar boeken hebben gelezen of haar hebben horen spreken’.
En dat komt omdat ze een missie heeft. De reden achter haar missionarisdrang blijkt een gebeurtenis die het leven van haar en haar familie voorgoed heeft veranderd. Het onrecht wat hen toen is aangedaan draagt ze altijd met zich mee (zie kader). Ze gaf de Amerikaanse ‘ik win, jij verliest’-mentaliteit de schuld. Gaan we op dezelfde voet verder, zegt Lynne, dan hebben we volgens ingewijden nog maar vier jaar voordat onze asociale principes zo ver zijn ingesleten dat we niet meer van ons huidige pad kunnen afwijken. Dat moet veranderen. Hier en nu.
Lynne is als ik haar persoonlijk spreek voorkomend en inderdaad, ze blijkt een geanimeerd spreker. Ze praat in Amerikaanse superlatieven en houdt gepaste afstand. Zelf vindt ze dat ze inmiddels aardig is verengelst sinds ze met haar man en kinderen in Londen resideert. Dus geen diet coke, maar een Engels bakkie thee, graag mét melk. Hoe dan ook, de Amerikaanse tongval is gebleven, evenals het Amerikaanse gevoel voor presentatie en theater. “Nemen jullie ook foto’s van mij?” vroeg ze vooraf aan het gesprek, want dan kan ze daar rekening mee houden in haar kledingkeuze.
Na honderden persinterviews manoeuvreert ze vakkundig tussen onze vragen door. De vlot geformuleerde antwoorden lijken letterlijke citaten uit haar boeken en lezingen, waardoor we ons afvragen of we niet wat origineler hadden moeten zijn. Toch liet ze af en toe haar eigen mening doorschemeren. Uiteraard gedoseerd.

Waar ben je nu mee bezig?
“Met het veranderen van de mantra ‘Ik win, jij verliest’ in ‘Ik win alleen als we samen winnen’. De competitiedrang die achter ‘ik win, jij verliest’ schuil gaat is een dogma in onze samenleving. Het is de motor achter onze onderwijsprogramma’s, businessmodellen en hoe we ons tot elkaar verhouden. In relaties vragen we ons voortdurend af wat het ons oplevert. We leren een individu te zijn met een eigen mening en een individueel ontwikkelingspad. We leren van jongs af aan om te winnen. Desnoods ten koste van de ander. Onze samenleving en ons ego zijn gebouwd op de zoete smaak van de overwinning. Zelfs degenen die zichzelf verlicht noemen, dragen deze programmering met zich mee. Alleen met een flink ego kunnen we overleven in onze huidige wereld.”

Wat is jouw rol in het veranderen van het collectieve bewustzijn?
“Ik ben een boodschapper. Mijn boodschap is: dit ben jij niet. Dit ben ik niet. Zo zijn we niet ontworpen. We hebben ervoor gekozen op deze manier onze samenleving in te richten, maar we hoeven zo niet te verder leven. We krijgen nu continu te horen dat ons bewustzijnsniveau stijgt en dat paradigma’s in 2012 gaan verschuiven, maar dat gebeurt niet als we op dezelfde voet verder gaan. We moeten stuk voor stuk bereid zijn onze harde schijf te wissen en opnieuw te beginnen. De verandering begint bij jezelf, hier en nu.”

Hoe zorg je dat de massa zichzelf verandert?
“Daarvoor richt ik me tot mensen die al open staan voor verandering. Zij zijn de ‘change agents’, degenen die de verandering moeten aanzwengelen.”

Is het niet effectiever om het hogerop zoeken?
“We vinden dat onze regeringsleiders er een potje van maken en dat er iets op hoog niveau moet gebeuren, maar je hoeft niet eerst president van de Verenigde Staten te worden om grote veranderingen in gang te zetten. Je kunt het zelf al doen met kleine, aanstekelijke spirituele veranderingen. Als iemand bij een verkeersopstopping op de vluchtstrook gaat rijden, zullen er snel mensen volgen. We steken elkaar aan.”

Houd je Darwin en Newton verantwoordelijk voor het ‘ik win, jij verliest’-paradigma?
“Wetenschap is een verhaal dat zich ontvouwt in de tijd. We blijven leren. In de tijdsgeest van wetenschappers als Darwin en Newton werden ontdekkingen gedaan die een fundamentele invloed hebben gehad op de ontwikkeling van onze samenleving. Uitspraken als ‘het universum bestaat uit losse delen’ en ‘survival of the fittest’ worden nu nog steeds als mantra gebruikt. De laatste is door kolonialisten en kapitalisten veelvuldig als rechtvaardiging aangedragen voor hun veroveringsdrang. Ook Hitler was groot fan van deze uitspraak. Het is nu tijd om nieuwe hoofdstukken aan het verhaal toe te voegen.”

Aan welk hoofdstuk werk jij?
“Onze huidige wereld toont ons hoe extreem individualisme en egoïsme eruit ziet. Is dit zo bedoeld? Is het leven inderdaad één grote worsteling, horen we te leven volgens het ‘ik win, jij verliest’-principe? Dat is mijn kernvraag. Daar richt ik al mijn onderzoek op.”

Wat is het antwoord?
“Het eensluidende antwoord uit alle wetenschappelijke onderzoeken die ik heb bestudeerd was ‘nee’. De natuur heeft ons gemaakt voor verbondenheid. We presteren beter wanneer we een gezamenlijk doel hebben, of aan een gezamenlijk probleem werken.”

Een gezamenlijk probleem was 9/11. Dat schiep wereldwijde verbondenheid.
“Die gebeurtenis werd door de VS aangegrepen om macht en controle uit te oefenen, niet om mensen te verbinden. Ja, over de hele wereld voelden velen zich na de ramp verbonden met het Amerikaanse volk, maar we hebben het daarna compleet verpest met de extreem gewelddadige, absurdistische reactie op 9/11. Honderdduizenden onschuldige Arabieren zijn gedood, gevangen genomen, weggevoerd, of op een andere manier beschadigd door onze aanwezigheid in Irak en Afghanistan.”

De Amerikaanse regering heeft die gelegenheid wel met beide handen aangegrepen om wereldwijde verbondenheid te creëren tegen het gezamenlijke probleem, ‘de terroristen’.
“Ik spreek liever over wat ik weet. Maar de film ‘Fahrenheit 9/11’ van Michael Moore vond ik zeer overtuigend. Er zijn nog zoveel vragen. Waarom kreeg de Bin Laden-familie de gelegenheid om te weg te komen? Waarom worden veel vragen bewust onbeantwoord gelaten? Het is wel duidelijk dat sommige mensen uit de Bush-regering er flink geld aan hebben verdiend. Eerlijk gezegd: de oorlog in Irak was compleet zinloos.”

Vertel eens over 9/11 en je intentie-experiment.
“We hebben een paar weken geleden de onderzoeksresultaten binnengekregen van ons intentie-experiment in Afghanistan. Dit was onderdeel van een groter experiment in 9/11 voor wereldwijde vrede in samenwerking met dr.Salah Al-Rached, een Arabische vredesactivist, zeg maar de Deepak Chopra van het Midden-Oosten. We hebben mensen over de hele wereld opgeroepen om acht dagen lang positieve gedachten te sturen naar twee provincies in Afghanistan. Statistieken van de NATO en de UN verzameld in de twee maanden erna toonden aan dat het aantal luchtaanvallen, specifiek in deze twee provincies, zevenhonderd procent was gedaald in de maand na het intentie-experiment. Landmijnen, rebellie, gewonden, burgerslachtoffers, alles nam af na het experiment. Het was zelfs de NATO opgevallen dat die maand een significante daling in geweld liet zien ten opzichte van de maanden ervoor.”

Kan ook toeval zijn…
“Dat kan, maar alle resultaten in Afghanistan leken exact op de resultaten van het vredesexperiment in Sri Lanka drie jaar geleden. Inclusief het effect op de REG (Random Effect Generators). Deze apparaten lopen continu mee met het Global Consciousness Project om tijdens die acht dagen de effecten van de groepsintenties te meten. We vonden een groot verschil tussen de apparaten. En doe je dit soort experimenten vier, vijf, zes keer met hetzelfde resultaat, dan wordt het pas écht interessant. Dus we gaan er mee door om aan te tonen dat er wel degelijk effecten zijn.”

Hoe financier je je activiteiten? Met eigen fondsen of de verdiensten van je boeken?
“Ik financier zelf het intentie-experiment. We werken soms maandenlang zonder inkomsten. Ik financier ook een nieuw onderdeel van de website, een centraal platform waarin mensen gratis praktische kennis krijgen over hoe ze hun leven kunnen veranderen (zie kader). Hoe ze een nieuw systeem kunnen opzetten om te leven. Dat is mijn grote passie op dit moment. Ik financier alleen eigen werkzaamheden, geen groepen of initiatieven in de vorm van goede doelen of spirituele organisaties.”

Waarom niet?
“Veel goede doelen geven vooral geld uit aan het in stand houden van zichzelf. Als ik al iets met een goed doel doe, dan heb ik het zelf opgezet. Daarnaast zijn er veel spirituele initiatieven die slechts een variatie zijn op ‘ik win, jij verliest’. Ze beloven veel, ze kosten veel, en uit naam van spiritualiteit vragen ze je zich te gedragen naar hun regels. Daar is niets speciaals of nieuws aan, het past in hetzelfde commerciële model dat het fundament vormt van onze samenleving. Het zal best goed bedoeld zijn, maar het helpt mensen geen steek verder.”

Zit je niet in hetzelfde schuitje?
“Veel mensen vragen me waarom ik mijn boeken niet gratis weggeef. Dan antwoord ik dat een brood voor mij net zo duur is als voor jou. Pas als dat brood jou niets meer kost, dan kan ik ook spullen gaan weggeven. Dat is het systeem waar we in leven. Als je in het spirituele werk zit, is de algemene perceptie dat je er niets voor moet vragen als je daadwerkelijk goed wil doen. Maar als je voor Coca-Cola of McDonald’s werkt, mag het wel. Dat is een kromme redenering. We moeten eerst een nieuw model opzetten zonder ‘Ik win, jij verliest’. Een nieuwe bank oprichten waar niet iedere bankemployee een vette bonus krijgt, en iedereen die geld op de bank zet geen rente. Mijn intentie is om, door verbondenheid, écht een waardevolle bijdrage te leveren aan het leven van mensen. Het gaat me er niet om dat deze mensen mij onderhouden, het gaat me erom dat ze er zelf rijker van worden.”

Je bent overal ter wereld geweest. Wordt je boodschap in verschillende culturen verschillend ontvangen?
“Zeker. Maar er zijn ook overeenkomsten. Ik heb in Koeweit interviews gegeven aan mannen met theedoeken op hun hoofd en vrouwen met boerka’s aan. Die hebben een hele andere achtergrond dan wij, en toch staan ze net zo open voor mijn verhaal. Maar het land waar mijn boodschap het meest wordt omarmd is Nederland.”

Dat zeg je omdat wij uit Nederland komen…
“Ik ben hier dit jaar vier keer. Dit is mijn thuis van huis. Nederland is heel sociaal. Nederlanders proberen hun dagelijkse leven spiritueler te maken. En dat maakt het verschil. Het is veel lastiger om mijn verhaal in Amerika te laten landen. Die zijn nog te veel op het individu georiënteerd. We hebben het over de bakermat van de ‘Ik win, jij verliest’-mantra.“

Is verbondenheid een energie?
“We creëren energie door verbondenheid. Je voelt die heelheid, de connectie met het veld, de essentie. Het voelt alsof je thuiskomt.”

De collectieve harde schijf wissen en onze paradigma’s herprogrammeren, zoiets kan onze wereld wel gebruiken op dit moment. Petje af als dat lukt met boeken, lezingen en experimenten. Want laten we eerlijk zijn: we staan niet te dringen om gewillig onze zekerheden op te geven. Daarvoor moet je wakker zijn. En wie wil er nou echt wakker worden? Wie kán echt wakker worden? Een handjevol. Voor een wereldwijde wake up call is, hoe grotesk het ook klinkt, een spirituele revolutie nodig. Niet zo’n Philips Wake Up-lampje dat je behoedzaam uit je droom lokt, maar een defibrillatieapparaat met zo’n hoog voltage dat je denkt dat je doodgaat. En daarna wil je niet meer slapen. Kun je niet meer slapen.
Maar daar kiezen we liever niet voor. We zitten collectief vastgeketend in onze gemeenschappelijke grot. De kettingen snijden in ons vlees, het tocht er en het stinkt, ons enige tijdverdrijf zijn de schaduwen op de muur. Maar soit, dat hoort bij het leven. En als je al overweegt op te staan en naar buiten te lopen, dan word je vermanend toegesproken door je buurman die klaagt dat de kettingen om zijn enkels door jouw schuld strakker zijn gaan zitten. Hij speelt in op je angst: je gaat vast dood daarbuiten. Buiten is niks. Waarom zou je alles riskeren? Hier weet je tenminste dat je leeft.

Dichtgetimmerd
Je kunt Lynne’s strijd tegen het Grote Onrecht bewonderenswaardig noemen. Of je ziet haar als een naïeve idealist met iets te veel hooi op haar vork die stiekem best geniet van een beetje aandacht. Die financieel ook niet slechter is geworden van dat verdorven systeem. Maar doet het er iets toe? Als een van de weinigen probeert ze het leven in onze grot aangenamer te maken. Lynne wil dat we, bij wijze van intentie-experiment, collectief eerst focussen op het breken van de kettingen die dichtbij zijn. Om daarna gezamenlijk een drastische schoonmaakactie te organiseren. En misschien is dat ook wel waar en hoe we moeten beginnen: dichtbij en stap voor stap. En als we onze grot hebben uitgemest, warm gestookt en verbouwd tot een comfortabel onderkomen, kunnen we altijd nog naar buiten. Als we tijdens de verbouwing tenminste niet per ongeluk de uitgang hebben dichtgemetseld.

__________________

Onrechtvaardig
Toen Lynne nog bij haar ouders woonde, raakte haar vader, en daarmee haar familie, zwaar gedupeerd door toedoen van zijn toenmalige zakencompagnon. De compagnon overleed kort daarop aan de auto-immuunziekte lupus, zijn vrouw kreeg een royale levensverzekering uitgekeerd en Lynne’s vader stuitte op een schaduwboekhouding. Hij moest al zijn bezittingen verkopen om het hoofd boven water te houden. Uiteindelijk stierf hij niet lang daarna door een ongeluk, met zijn levensverzekering nog in de kast, klaar om ondertekend te worden. Lynne’s moeder, die nog lang had getracht de eer van de familie hoog te houden, stierf met enorme creditcardschulden. Deze ‘ik win, jij verliest’-mentaliteit heeft het leven van Lynne en haar familie drastisch veranderd. Dit resulteerde in een enorme drive om onrechtvaardigheid de wereld uit te helpen.

Oproep van Lynne McTaggart aan de lezers van Koorddanser
Ken je een initiatief of heb je zelf iets opgezet dat het ‘ik win, jij verliest’-paradigma uitdaagt? Voor haar nieuwe platform waar je gratis praktische informatie vindt over hoe je je eigen leven en dat van anderen kunt veranderen is Lynne op zoek naar aansprekende voorbeelden. Je kunt deze initiatieven naar haar mailen via haar website www.lynnemctaggart.com. “Het hoeft niets met geld te maken te hebben. Het kan een initiatief zijn waarmee in jouw buurt de tuinen bij toerbeurt onderhouden worden door buurtbewoners. Of een gezamenlijk kookinitiatief waardoor mensen die weinig geld hebben ook gezond kunnen eten. Of een buurtwacht die de criminaliteit bestrijdt. Het maakt niet uit, alle initiatieven op dit vlak zijn welkom.”

Meekijken met het interview? Bekijk het filmpje met delen uit het gesprek die niet zijn meegenomen in dit artikel.

Meer informatie:
http://www.wddty.com
http://lynnemctaggart.com/blog/136-the-911-global-peace-intention-experiment-east-and-west-join-forces-for-peace
http://lynnemctaggart.com/blog/166-the-results-of-the-911-peace-intention-experiment

Print deze pagina

Over de auteur

Annelies van der Ouw is (web)redacteur en webmaster van Koorddanser. Met ruim twaalf jaar ervaring in communicatie en marketing, een grote fascinatie voor bewustzijnsontwikkeling en een passie voor creatie in de breedste zin van het woord vond zij in Koorddanser een ideale combinatie. De invloed van voeding op het menselijk lichaam heeft al een aantal jaar haar grote interesse, en daarover kun je meer lezen in Koorddanser.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix