Natte dromen

Toegegeven: ik lette niet altijd even goed op in de klas. Ook niet tijdens biologie waar ons in de progressieve jaren zestig zelfs over seks en voortplanting werd onderwezen. Vandaar dat ik heel lang niet snapte waaraan ik die nattigheid in mijn pyjama te danken had. Eigenlijk moest ik het zelf allemaal ontdekken. Mijn moeder vond seksuele voorlichting een taak voor mijn vader, en mijn vader vond het een taak voor mijn school, en mijn school vond het haar taak om over van alles rond voortplanting te vertellen behalve over hoe dat nou daadwerkelijk zijn gang ging. Ik hoorde wel dat gemeenschap iets heel bijzonders, iets heiligs was, en kennelijk was dat de reden om er verder maar over te zwijgen. En misschien was dat wel goed zo, want nu moest ik alles zélf uitzoeken en ontdekken.

Helemaal fout natuurlijk. Want ik ontdekte dat ik homo was, en dat lag in die tijd niet zo makkelijk als tegenwoordig. Mijn vader schrok zich rot toen ik hem onder de afwas over mijn geaardheid vertelde. Mijn moeder vond dat ik er eerst maar eens met een psychiater over moest praten. Wat ik geen enkel probleem vond, maar dat er nauwelijks toe heeft geleid dat ze mijn gerichtheid meer ging accepteren. Ik mocht wel homo zijn, maar dan niet te enthousiast. Zomaar met iedere leuke knul in bed duiken, seks alleen om het genot bleef verwerpelijk – wat dat betreft is mijn overigens onkerkelijke moeder altijd het katholicisme en de paus trouw gebleven.

En de pausen zijn altijd hun eeuwige universele waarheden trouw gebleven, want zelfs vandaag de dag meent Maledictus XVI tijdens een kerstrede dat mensen als homo’s de gedachte bestrijden ‘dat ze een aard hebben, hun gegeven door hun lichamelijke identiteit die als een onderscheidend element van de mens dient.’ Zij ‘ontkennen die natuur en besluiten voor zichzelf dat die niet iets is die hun gegeven is maar dat zij die voor zichzelf maken.’ Homoseksualiteit als uitvinding. Als arrogante betweterij jegens God en de natuur. Ook mijn ouders en sommige vrienden verdachten mij er indertijd van dat ik alleen beetje afwijkend, interessant en modieus wilde zijn met mijn homoseksualiteit. Terwijl het voor mij even natuurlijk aanvoelt als voor hetero’s om van mensen van het andere geslacht te houden.

Natuurlijk zijn homo’s boos op deze haatzaaiende paus. Voor katholieken is er een website geopend om het ontdopen makkelijker te maken. En op Facebook is een actie gestart om de paus geen bloemen meer te sturen. Maar eigenlijk vind ik dat hij juist extra in de bloemetjes moet worden gezet. Roze bloemen. Het hele Sint-Pietersplein vol! En dat niet alleen, want het mooiste zou zijn als dan met Pasen het hele plein bruist van vrolijke dansende homo’s en lesbiennes. Die wuiven naar de paus en hem een opstanding uit de dode kerk toewensen. Kom jij nou ook eens uit de kast! Wij zien allang dat je geen kleren meer aanhebt! Laat je perverse ideeën vallen! Durf liefde te voelen! Dans met ons mee en vier het leven! Word wakker uit je natte dromen over goddelijkheid en macht!

O help, straks wordt dit idee opgevat als een oproep tot een nieuw Project X. Of XX. Of YY. Terwijl ik alleen maar wil waarschuwen voor spirituele dromen, omdat die de meest natte en gevaarlijkste van alle dromen zijn.

Print deze pagina

Over de auteur

Satyamo Uyldert, geboren 28 januari 1947 om 4:36 uur in Blaricum. Psycholoog en astroloog. Runt astrologisch postorderbedrijf Aries Astro-Services, voert de eindredactie van De Kaarsvlam en is gemeenteraadslid in Blaricum. Heeft zijn naam in 1980 van Bhagwan gekregen. Schrijft op zijn blog www.satyamo.nl over spiritualiteit, politiek, psychologie, astrologie, virtuele werelden of gewoon over zijn ‘real life’.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix