Midden-Amerikaanse spirituele traditie terug van weggeweest

Sergio Magaňa wil Tolteekse spirituele traditie levend houden

Het is even doorbijten bij de vele onbegrijpelijke namen als quetzalcoatl, tezcatlipoca of tonatiuh, maar daarachter ligt een grote Tolteekse schat verborgen: de oude spirituele traditie van Midden-Amerika.

Vanuit het besef dat alle spiritualiteit uit eenzelfde bron komt, is het vaak makkelijk terug te vinden waar de spirituele tradities over de hele wereld elkaar raken. Wat de ene het ‘aards gedruis’ noemt, de ander de ‘klippot’ en de derde ‘maya’, is het begrip en praktische gebruik ervan dikwijls vergelijkbaar. Spiritualiteit heeft een namelijk universele component; het is in de menselijke natuur ingebakken. Volgens de een is het een logisch gevolg van de evolutie, de ander wijst graag op de psychologische behoefte aan duidelijkheid voor de menselijke geest. Millennia geleden werd al betekenis toegekend aan de bewegingen van de planeten, zon, sterren en maan aan de hemel. Wat ik zo bijzonder vind is dat alle spirituele tradities op onze planeet meer overeenkomsten hebben dan verschillen. Altijd is er sprake van een metafysische werkelijkheid die betekenis geeft aan het hier en nu van het ondermaanse bestaan en die de mens in de hoofdrol plaatst, te midden van hemelen, goden of godskrachten.
Spirituele tradities kun je voor hun ontstaansgeschiedenis vaak eenvoudig plaatsen in de evolutionaire (of culturele) fase van de mensheid op dat moment. Zo waren de sjamanen met hun natuurverbinding ongeveer de eerste spirituele traditie die ontstond uit een harmonieuze en pantheïstische (alles is god, god is in alles, alles is bezield) oerfase van de mensheid. Deze oerspiritualiteit vinden antropologen nog wel eens terug bij natuurvolken, diep verborgen in oerwouden, totdat onze spiegeltjes, tv’s en mobiele telefoons er een einde aan maakten.
De mens wil altijd wat te willen en te beheersen hebben, en zo ook de pantheïstische oermens: met de sjamaan werden de ‘spirits’ al bewerkt om onheil af te wenden van de gemeenschap. Deze eerste vroege vorm van psychische en spirituele ‘coping’ is de leidraad van iedere religie die daarna ontstond. De mens wil grip hebben op het bestaan, wil weten hoe het zit en waar hij kan sturen, grijpen en beïnvloeden. Of dat nu zijn bankrekening is of wat er nu of straks in de hemel gebeurt, er is geen wezenlijk verschil.

Oerreligie
In de loop van de vele mensheidsjaren ontstonden met de toenemende ‘cultuur’ ook complexere wereldbeelden bij de cultiverende mens. Eerst de jagers (‘Sjamaan hoe gaan we mammoet vangen? Nou, maak een tekening dan heb je zijn afbeelding tenminste al), dan de settelende landbouwer (‘let op de maanstand bij het zaaien’, in Azië), de toenemende verstedelijking (‘leef evenwichtig’, in China en Egypte), tot er rechtsvormen ontstonden en het boeddhisme en het judaïsme (‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook de ander niet’), waaruit uiteindelijk als jongste loten aan de religieuze boom het christendom en de islam voortkwamen. Natuurlijk zijn er meer ismes geweest die nog steeds dankbare bronnen voor godsdiensthistorici vormen.
Telkens zie je dat de oerreligie cultureel verkleurt door de omstandigheden, mensen en het klimaat. Van vier windstreken, vier elementen en de vier evangeliën, tot vier heilige waarheden; het ontstaan ervan is op een bepaalde manier vaak zelfs zeer logisch. Of kijk dichtbij huis naar de ‘zware’ kerkelijke cultuur op de even zware klei in Zeeland of de eenzame en arme boeren op de arme zandgronden in het midden van ons land, de biblebelt. Die omstandigheden maakten steeds dat de spiritualiteit zich op de ene locatie of streek anders ontwikkelde dan elders.
De laatste jaren timmert Sergio Magaňa (39) uit Mexico in onder meer Europa aan de weg. Hij zegt een verspreider te zijn van de oude Tolteekse spirituele traditie. Die ontstond al zo’n 30.000 à 15.000 jaar geleden, zegt hij. De Tolteken waren de inspiratoren van de Maya’s, de Azteken en de Inca’s. Sergio mocht daarom van de UNESCO als vertegenwoordiger van deze Midden-Amerikaanse traditie optreden in december vorig jaar, toen tal van spirituele tradities op Montserrat bij Barcelona een gezamenlijk evenement verzorgden. Over eenheid gesproken…
De kern van het ‘Tolteekisme’ van Sergio? Het draait om energie, om de chi, de power. En die is er in verschillende niveaus. Net zoals de mens qua bewustzijn en energie in niveaus kan zijn, is ook de hele kosmos gelaagd. Weer die hemelen en kosmos in laagjes zoals veel andere religies dat ook kennen. Maar centraal staat volgens Sergio het ‘Pad van de Quetzalcoatl’, wat zo ongeveer betekent ‘de weg van de mens die zijn energie als een slang laat rijzen’. Uiteraard moet hij eerst gezuiverd zijn. Het vrijmaken van deze kundalini-energie realiseert de leerling door de zuivering van het bewustzijn.
‘We zitten nu in een periode van wakker worden als mensheid. Dat is een tijd waarin veel verandert en verinnerlijkt. Een moeilijke tijd waarin veel kapot zal gaan‘, zegt Sergio op een bijeenkomst in Centrum Ineen in Amsterdam die Margo Kistemaker organiseerde.

Dierenwereld
De oude Tolteekse traditie is van oorsprong een orale traditie: de kennis werd mondeling overgedragen. De laatste millennia is er wel veel opgeschreven in oude boeken die niet allemaal zijn verbrand. En ook de Spanjaarden die nogal tekeer gingen in Mexico, hebben toch veel van de oude cultuur schriftelijk vastgelegd.
Opmerkelijk aan deze traditie is de verwisseling van links en rechts. Alles deden ze – ten opzichte van andere wereldgodsdiensten – in het spiegelbeeld. De spiegel is overigens een van de belangrijkste religieuze voorwerpen bij de Tolteken. Volgens de leer is de werkelijkheid namelijk een reflectie van de waarheid en het hoogste bewustzijn. De mensen kwamen van de sterren en de eerste mensen waren reuzen. Daarin verschilt het Tolteekse ‘geloof’ niet erg veel van wat in andere tradities zoals de Egyptische, Soemerische en zelfs de christelijke bekend is.
De Tolteekse traditie is heel oud en ligt dicht bij het sjamanisme. Dat is goed te zien aan de beeldentaal die ze gebruiken. Deze is ontleend aan de dierenwereld en de elementen. En de gebruiken zijn nogal praktisch, zoals de warrior dance en de ademtechnieken. Schaduwwerk, wedergeboorte, cycli van het leven: de onderdelen van de leer zijn toegankelijk en overzichtelijk. Opvallend is dat veel zaken in 13-, 7- of 4-voud gaan. De getallen zijn gebaseerd op belangrijk geachte kosmische en aardse ritmes en cycli, die in verband gebracht worden met de rituelen en beoefening van de traditie.
Een andere aanwijzing dat de Tolteekse traditie waarin Sergio staat, oud kan zijn is dat Sergio flink leunt op de autoriteit die zijn leermeesters hem hebben toegekend om het gedachtegoed in de wereld te mogen zetten. Het is bijna zoals met sjamanen; zij mogen zich pas sjamaan noemen als ze als zodanig zijn benoemd door hun stam.
Voor wie met deze traditie kennis wil maken is er veel literatuur in het Engels, nog niet in onze taal.

Meer: www.sergiomagana.com, www.ineen.org 

 

______________________

Obsidian Mirror
Een dag lang ben je bezig met een zwarte stenen spiegel van obsidiaan tijdens de workshop Obsidian Mirror. De oefeningen worden vele malen herhaald om steeds dieper in het bewustzijn te dalen. Uiteindelijk zie je jezelf gewoon verdwijnen in de zwarte spiegel. Een bijzondere ervaring want je kijkt naar je reflectie maar die is weg! Vergelijk het maar met het zenboek ‘De lege spiegel’ van Jan Willem van de Wetering.

Print deze pagina

Over de auteur

Ewald Wagenaar is uitgever en eind- en hoofdredacteur van Koorddanser, het maandelijkse agendamagazine voor bewustzijnsontwikkeling en spiritualiteit. Naast zijn jarenlange ervaring in het maken van bladen is hij tevens adviseur, trainer, docent, marketeer, tekstschrijver, communicatiespecialist en coach.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix