Nieuwe gekken

Deze maand zullen we wereldwijd met een aantal nieuwe psychiatrische ziektes worden verrijkt. Dat hoort er nu eenmaal bij als er een nieuwe uitgave van de DSM verschijnt, de Diagnostic and Statistical Manual for Mental Disorders van de American Psychiatric Association waarin sinds 1952 te lezen is wie normaal is en wie niet. En dat is niet alleen een praktisch handboek voor therapeuten, maar ook een zeer geliefkoosd normerend standaardwerk voor Big Pharma, de makers van psychofarmaca. Want met het aan man, vrouw en kind brengen van hun spullen zijn miljoenen, zelfs miljarden gemoeid. Is het een wonder dat na verschijnen van DSM-III-R in 1987 plotseling Prozac heel populair werd? Is het toeval dat na het verschijnen van DSM-IV in 1994 er een geweldige toename is gekomen van mensen die lijden aan autisme, ADHD en bipolaire stoornissen? Slimme pillendraaiers ontdekken in zo’n DSM altijd wel een paar ziektebeelden die met een beetje goede wil op elk licht afwijkend individu kan worden toegepast, en waarvoor zij artsen en publiek graag al dan niet preventief te hulp schieten.

‘Diagnostische inflatie’ noemt Allen Frances dat in zijn boek Terug naar normaal dat onlangs verscheen. Hij is zelf emeritus hoogleraar psychiatrie aan de Duke University, en weet heel goed waarover hij praat omdat hij indertijd zelf heeft meegewerkt aan de totstandkoming van DSM-III en DSM–IV. Op zich is het natuurlijk een mooi doel om psychiatrische ziektebeelden helder te formuleren, zodat artsen, psychiaters en verzekeraars weten waar ze aan toe zijn. En op het eerste gezicht lijkt er ook niets verkeerd aan het hanteren van enigszins ruime criteria voor het opplakken van een psychiatrisch label. Want zo voorkom je dat mogelijk zieke mensen buiten de psychiatrische boot vallen en geen hulp krijgen. Maar op het tweede gezicht betekenen ruimere maatstaven wel dat steeds meer mensen ‘gestoord’ zijn en velen van hen van allemaal onnodige en gevaarlijke medicatie worden voorzien. In zijn boek bekent de auteur eerlijk dat ook hij het gevaar van deze diagnostische inflatie had onderschat. En des te meer waarschuwt hij dan ook voor DSM-5 die deze maand verschijnt. Met nieuwe ziektes als gokverslaving en eetbuienstoornissen, en waar zelfs passies als verslavingen worden beschouwd. Voor veel van deze nieuwe hypes zullen dus binnenkort pillen bij de apotheek liggen. Want hoe meer gekken er zijn, hoe beter het voor Big Pharma is.

Soms denk ik dat de brave new world al veel verder gerealiseerd is dan we willen weten. Dat het feit dat we ons hiervan niet bewust zijn juist laat zien hoe ver we al heen zijn. De mate waarin psychofarmaca geconsumeerd worden is schrikwekkend, en het volstoppen van onze kinderen ermee is al helemaal misdadig. Je kan gewoon niet meer even druk doen, een depressieve bui hebben en lekker dagdromen of je hebt een afwijking die zo snel mogelijk met pillen bestreden moet worden. Want de meeste mensen hebben nu eenmaal de uit puur zelfbehoud ontstane behoefte om ergens bij te horen, normaal te zijn. De prijs daarvoor is hun ziel, is het zich laten verdoven om in een roes in een schijnwereld te leven. Zonder angst en depressie, zonder drukte en uitgelatenheid, zonder verlegenheid en zelfreflectie – zonder al die dingen die juist het leven zijn essentie geven. ‘Doe eens normaal man,’ riep Wilders. ‘Doe zelf normaal,’ antwoordde Rutte. Kennelijk vinden vriend en vijand normaal zijn het mooiste dat er is. Big Pharma zal hen graag van dienst zijn, maar ik zie met angst en beven hoe we gemangeld worden tot een eenheidsworst waar al het leven uit is geperst. Het is dan ook een grote omissie dat men in DSM-5 excessief winstbejag niet als psychiatrische stoornis heeft opgenomen.

Print deze pagina

Over de auteur

Satyamo Uyldert, geboren 28 januari 1947 om 4:36 uur in Blaricum. Psycholoog en astroloog. Runt astrologisch postorderbedrijf Aries Astro-Services, voert de eindredactie van De Kaarsvlam en is gemeenteraadslid in Blaricum. Heeft zijn naam in 1980 van Bhagwan gekregen. Schrijft op zijn blog www.satyamo.nl over spiritualiteit, politiek, psychologie, astrologie, virtuele werelden of gewoon over zijn ‘real life’.

2 Reacties

  1. jankees says:

    en toch kan het gebruik van medicatie gedurende enige tijd wel nodig zijn als ondersteuning van bijvoorbeeld iemands wilskracht.Maar met LIEFDE is natuurlijk ook veel te bereiken,hangt er maar vanaf of je jezelf kunt OPENEN.
    jankees

  2. Michael Jacobs says:

    Citaat uit het artikel: “ik zie met angst en beven hoe we gemangeld worden tot een eenheidsworst waar al het leven uit is geperst.” Kennelijk gelóóft de auteur in (waan) denkbeelden. Zijn angst is echter gebaseerd op een illusie, namelijk, dat de gemeenschap der zielen die ook wel mensheid wordt genoemd (1) op zichzelf géén natuurlijke eenheid zou zijn, en (2) op zichzelf géén leven zou bevatten.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix