Les van jezidi’s

Geloof jij de nieuwsberichten nog? Extremiteiten in Gaza, barbaarse berichten uit Irak en de aldaar oprukkende Islamitische Staat (IS) om van schietgrage pro-Russische rebellen in Oekraïne maar te zwijgen. Die IS en de strijdende partijen in de Gaza maken het wel heel bont. Zo wreed dat ik het bijna moeilijk vind om de berichten en beelden nog te geloven. Want het eerste slachtoffer van de oorlog is steeds de waarheid.

De jacht op (en het afmaken van) de jezidi’s door IS-strijders lijkt in een lange spirituele traditie te staan. Wat ik over die jezidi’s lees is uitsluitend vreedzaam. Ze hebben een vredig geloof dat een samenraapseltje is van sjamanistische, zoroastrische, christelijke en islamitische invloeden (in vermoedelijke volgorde van opkomst). Ze doen al eeuwen geen vlieg kwaad maar passen ervoor om zich te bekeren. En hoera: ze hebben géén heilig boek maar wat opbeurende versjes. Daarmee horen ze thuis in het rijtje dat we al heel lang kennen: soefi’s, vrijmetselaars, hugenoten, katharen en ooit protestanten. Hun afwijkende geloof kostte hen steeds weer de kop en ten minste huis en haard. Steeds weer worden vreedzame duiven opgevreten door de bloeddorstige. Dat was al zo in tijden van de verscheurende dino’s, de donkere middeleeuwen en de twee wereldoorlogen. Anno 2014 woedt het patroon voort, al is het – je zou het niet zeggen door alle tv-beelden – nog nooit vredig op aarde geweest en bijna oorlogloos op de aardbol tegelijk. Bijna…

Waarom leert de mensheid niet dat we elkaar gewoon respectvol lekker de goddelijke gang moeten laten gaan? Leven en laten leven? En dat dit de allersuccesvolste overlevingsstrategie is, mits iedereen meedoet?

Er is geen argument dat het geweld in het Midden-Oosten kan rechtvaardigen. Geen enkel, zelfs geen shoah, intifada, historisch feit of moord op een of meer familieleden. Laat staan een of ander oud boek. Ja, het zal wel weer over geld, macht of overlevingskansen gaan, steeds het diepste punt van menige bewustzijnsvernauwing.

Wat doen we eraan? Wat doe ik eraan?

Laat ik stoppen met ‘iets’ te vinden van die ander, dacht ik bij mezelf. Ik vertik het voortaan om ruziënde Palestijnen, Israeli’s, Russen, Yanks, Oekraïners of IS-strijders te veroordelen of gelijk te geven; ik accepteer geen enkele rechtvaardiging meer van hun geweld. En dus ook geen enkel argument meer voor de afgevuurde kogels. Zou dat een beginnetje kunnen zijn?

En toen gooiden de Yanks een paar bommen naar de oprukkende IS-strijders waardoor de jezidi’s aan de dood ontsnapten. Daar werd ik toch blij van. Gelukkig bijna.

Zucht….

 

Ewald Wagenaar

Reageren? Ja graag, stuur een mail naar redactie@kd.nl of reageer op www.kd.nl.

 

Print deze pagina

Over de auteur

Ewald Wagenaar is uitgever en eind- en hoofdredacteur van Koorddanser, het maandelijkse agendamagazine voor bewustzijnsontwikkeling en spiritualiteit. Naast zijn jarenlange ervaring in het maken van bladen is hij tevens adviseur, trainer, docent, marketeer, tekstschrijver, communicatiespecialist en coach.

1 Reactie

  1. Het belangrijkste principe van zelfrealisatie is het besef dat wat voorbestemd is te gebeuren, ook altijd gebeuren zal. Het maakt niet uit hoe je ook probeert iets tegen te houden. Wat voorbestemd is nièt te gebeuren, zàl ook niet gebeuren. Ook hier kun je niets aan veranderen.
    Er is gewoon niets om ons druk over te maken, om bang voor te zijn, er is niets te bereiken, niets te overwinnen, niets te verliezen. Alles ontvouwt zich zoals het hoort. Alles bevindt zich op de juiste plek. Er bestaan geen fouten. Alles is zoals het is.
    Het onrecht in de wereld dat we momenteel menen waar te nemen is even werkelijk als het onrecht dat plaatsvond 20 eeuwen geleden. Waar nu ISIS heerst liet de romeinse veldheer Varus duizenden Joden kruisigen. Aan het leed van toen kunnen wij niets meer veranderen. Datzelfde geld voor het leed in deze tijd buiten onze invloedssfeer. Met medelijden maken we onszelf boos en gefrustreerd.
    Je vroeg mij, “Wat doen we er aan? Wat doe ik er aan?
    We kunnen in onze gedachten de slachtoffers van toen en nu onze liefde toezenden en in plaats van machteloos zuchten, iets doen aan het onrecht dat wel binnen onze invloedssfeer plaatsvindt.

    Peter Roozendaal, shantimuenster@aol.de

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix