Van Tim naar Bertje – Contact met een overleden kater?

Vilan van de Loo - Overleden kater

Vilian van de Loo stelt zich kwetsbaar op met haar schrijfsels over haar waarnemingen na de dood van haar geliefde kater. Is contact mogelijk met dieren van gene zijde zoals haar overleden kater? Ze schreef er een boek over en oogstte veel schampere reacties. Hoe zie jij dat en laat hieronder je visie horen.

 

Door Vilan van de Loo

 

Mijn kleine rode kater Tim bleef na zijn dood bij me. Op zijn manier. Soms zag ik hem in mijn ooghoek voorbijflitsen. Als ik mijn hoofd omdraaide, was hij verdwenen. Boven hoorde ik hem van het bed springen en met een bonk op de slaapkamervloer landen. “Tim?” riep ik als vanouds. Hij was er niet en toch ook weer wel.

 

Tim en ik waren bijna zeventien jaar samen. Kinderen heb ik niet, vaste verkering mislukt altijd. Dus het was hij en ik. Zeker toen hij op zijn oude dag ziek werd (de nieren), groeiden we nog meer naar elkaar toe. De laatste maand sliepen we alletwee op de bank. Wat ik dacht, voelde hij aan. En wat hij wilde zeggen, begreep ik. Waar werd oprechter trouw, dan tussen kat en vrouw, ter wereld ooit gevonden?

 

Ik zag het afscheid niet aankomen. Die ochtend waarop ik de dierenarts belde en moest zeggen: “Het is voor Tim, kom snel”. En daarna het lege huis, waarin ik rondliep en huilde, verlangend nog één keer dat katertje te mogen aaien.

 

Maar Tim was alleen dood, niet weg. Hij moet gezien hebben dat ik hem nog nodig had. Dus op zijn manier liet hij weten: je bent niet alleen, ik ben er nog. Zo kwam het, dat ik de aanwezigheid van Tim op verschillende manieren in huis kon waarnemen. Ik had ook dromen, waarin hij bij me kwam.  Het troostte me, want ik wilde graag weten waar hij na zijn dood was, en of ik daar ook kon komen.

 

Nu moet ik iets bekennen. Ik vond het gek. Raar. En ik wantrouwde mezelf. Want nou ja, ik heb een wetenschappelijke achtergrond, en gezond verstand staat mij mij hoog aangeschreven. Dus wat moest ik met deze waarnemingen? Bewijzen van het contact met mijn overleden kater had ik het niet. Erover praten met mensen viel tegen, want de meesten keken me aan met argwaan. Alleen een helderziende mevrouw leek het te begrijpen. Ze vertelde me dat Tim en ik deel uitmaakten van dezelfde groepsziel. Ook dat troostte me.

 

Over de tijd met die waarnemingen, en hoe ik een nieuwe katerliefde vond in Bertje, heb ik een boek geschreven. De Telegraaf en het Parool kwamen me interviewen. Maar: die waarnemingen, nee, daar konden ze niet zoveel mee.

 

Ik weet zeker dat ik de enige niet ben, die zo rouwde na het verlies van een geliefd huisdier. En ik ben ook de enige niet, die iets hoorde of zag, dat onverklaarbaar bleef.  Maar in Nederland is het moeilijk om daarover te spreken.  Wat zou het mooi zijn, als we dat allemaal wel durfden. Gewoon, omdat het waar is. En misschien wel normaal. Daarom stel ik aan u de vraag: wat heeft u gehoord, gezien, gevoeld, na de dood van uw huisdier?

 

Vilan van de Loo

 

Van Tim naar Bertje. Kleine autobiografie van rouwen en liefhebben. LM Publishers, 2017. ISBN: 9789460224355.

 

www.lmpublishers.nl/shop/verwachte-titels/van-tim-naar-bertje/

Print deze pagina

Over de auteur

Bovenstaand artikel is geplaatst door de redactie van Koorddanser. Wil je de auteur van dit artikel een bericht sturen, mail dan naar redactie@kd.nl.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix