Wat is ziekte eigenlijk? Zoektocht langs spirituele visies

Wat iis ziekte

Wij spirito’s zien ziekte natuurlijk niet als iets dat ons toevallig treft: er moet een diepere oorzaak zijn. Volgens Louise Hay en Christiane Beerlandt word je ziek als je iets verkeerd doet, verkeerde overtuigingen hebt of niet genoeg van jezelf houdt. Maar je kunt het ook positiever bekijken, zoals de Duitse arts Ryke Geerd Hamer, die de Germaanse Geneeskunde ontwierp. Volgens zijn systeem moet je niet denken: ik ben ziek dus ik doe iets fout, maar juist: hoera, ik ben ziek, dus ik heb een conflict opgelost op zielsniveau. Het moet er alleen nog even uit in mijn lichaam.

 

Tekst: Lisette Thooft

 

Nu ben ik gezegend met een sterk en gezond lijf, maar waar ik jarenlang last van heb gehad, is eczeem. Het begon een maand na de dood van mijn moeder: ineens had ik een nek vol harde rode uitslag. Ik was op dat moment in Australië, bij een seminar van mijn toenmalige goeroe Barry Long, en de dienstdoende verpleegkundige gaf me cortisonenzalf. De eczeem verdween – om een paar maanden later terug te keren aan de voorkant van mijn lichaam. Mijn hele borst was vuurrood en opgezwollen. Weer smeerde ik met een gangbaar middeltje… en daarna kwam de eczeem terug in mijn gezicht.

Eczeem is als ziekte lastig te behandelen. De reguliere zorg weet zich er geen raad mee, daar zijn ze eerlijk over; je kunt de symptomen verzachten maar je moet niet te lang smeren met hun smeerseltjes want dat is niet goed voor je huid. Eczeem is sowieso enorm psychosomatisch; het woord komt uit het Grieks en betekent letterlijk ‘overkooksel’, dus iets is te heftig bezig in je, kookt over.

 

Ziekte volgens Hay

Ik raadpleegde Louise Hay, beroemd van haar boek Je kunt je leven helen, met een lijst van aandoeningen, ziektes en psychische oorzaken. Waarschijnlijke oorzaak volgens haar: “Adembenemende strijd. Geestelijke uitbarstingen.” En je moet tegen jezelf zeggen: “Harmonie en vrede en liefde en vreugde omringen mij en zijn in mij. Ik ben veilig en beschermd.” Ik kon niet zo goed zien welke adembenemende strijd ik aan het voeren was, maar ik heb voor de zekerheid toch maar geaffirmeerd over harmonie en vrede. Helaas, het hielp niet.

 

Ziekte volgens Beerlandt

De vuistdikke Christiane Beerlandt was helemaal deprimerend. Volgens haar negeerde ik als patiënt met huidklachten mijn Levende Zelf, bouwde ik mijn leven op te strakke structuren, durfde ik niet te genieten van het aardse en verborg ik me angstig in een schuilplaats. Ik liet me gebruiken als voetmat, steunde alleen maar op anderen, vond mezelf minderwaardig en durfde niet voor mezelf op te komen… En het ging maar door, met ellenlange lappen akelige teksten (die trouwens bij elke ziekte in haar boek zo’n beetje op hetzelfde neerkomen), samen te vatten als: ik was een sukkel en ik hield niet genoeg van mezelf. Was het zo erg met mij gesteld? Ik herkende het niet. Schei maar uit Christiane, ik zoek wel verder.

 

Ziekte volgens de acupuncturist en de homopaat

Een acupuncturist zei: “Deze ziekte komt uit je vroege jeugd. Er gaat te veel energie naar boven. Je derde chakra staat te strak aangedraaid.” Ik geloofde hem direct. Maar hoe kreeg ik mijn derde chakra losser?

Een homeopathische arts gaf me Sepia, een middel dat past bij vrouwen die niet kunnen omgaan met de emotionele behoeften van hun geliefden. Dan spuiten ze als het ware een wolk inkt om zich heen, net als de inktvis Sepia. O ja, dat klopte wel, dat kon ik zien, zelfs letterlijk, met die inkt. Was ik niet gaan schrijven om emoties te ontlopen?

De Sepia hielp een tijdje; eczeem weg. Maar de volgende winter was hij er weer en sindsdien moest ik elke winter wel weer een keer naar een homeopathische arts, en kreeg ik een of ander interessant middeltje dat tijdelijk hielp.

Vorig jaar werd het ineens heel erg; overal branderige plekken in mijn gezicht en ik zag eruit als een soort ninja turtle. Volgens mijn homeopathische arts kon het te maken hebben met de ziekte van mijn man: hij had kanker en werd bestraald. Ze zei dat er steeds meer berichten komen dat partners van bestraalde kankerpatiënten zelf huidklachten krijgen. En ze gaf me Radium Bromatum.

Het hielp, even. Maar het duurde niet lang of de eczeem kwam weer terug.

 

Ziekte volgens de natuurgenezer

Op een goede dag toog ik naar de natuurgenezer Dick Kam, die werkt met de principes van dr. Hamer. Van hem kreeg ik geen middeltje, geen pilletjes en geen zalf, alleen uitleg over de ‘Germaanse geneeskunde’ van deze Duitse arts, die in 2017 was gestorven. En een boek, Zielsoorzaken van ziekte door de Hamer-adept Björn Eybl.

Het is allemaal erg Duits. En bloemrijk. En ingewikkeld. Eigenlijk bijna onleesbaar. Maar in mijn woorden, voor zover ik het begrijp, kort samengevat, komt het hierop neer: elke ziekte begint in de ziel met een of ander conflict. Als het conflict in de ziel is beëindigd, moet het nog door het lichaam heen naar buiten komen. Dus als je ziek wordt, moet je denken: hoera, er is innerlijk iets opgelost en het vindt nu zijn weg door mijn lichaam heen. Een ziekte is volgens Hamer een ‘zinvol biologisch speciaalprogramma’ waarmee we juist genezen van een innerlijke schok of verwonding. Je kunt je lichaam helemaal vertrouwen – het doet misschien pijn, je bent tijdelijk verzwakt en ellendig, maar precies dit heb je nodig om door en door gezond te worden. Laat het toe, laat het gebeuren, ondersteun het proces en vertrouw.

Het is een radicaal andere benadering dan de gangbare geneeskunde, die bij elke ziekte alleen maar probeert zo snel mogelijk van de ziekteverschijnselen af te komen.

 

Ziekte eczeem 

Eczeem is net als herpes, koortsuitslag en andere huidziekten een gevolg van een ‘scheidingsconflict’ in termen van Hamer: huidcontact willen maar niet krijgen. Bij eczeem in het gezicht gaat het om het gemiste strelen van moeder of vader. Dat klopte als een bus in mijn geval. Het oorspronkelijke conflict was actief zolang mijn moeder nog leefde: als kind had ik haar warme liefde willen voelen door haar aanraking, maar die kreeg ik niet. In mijn ziel bleef dat conflict actief zolang ze leefde. Zodra ze gestorven was, concludeerde mijn onderbewuste dat het nutteloos was om te blijven hopen, dus het conflict was beëindigd. Nu trad het zinvolle biologische speciaalprogramma in werking: mijn huid ging verharden en schilferen, als om mij alsnog te beschermen tegen het voelen van het gemis aan lichamelijk contact.

Maar waarom genas ik niet voorgoed, waarom kreeg ik elke winter weer eczeem? Dat heet een hangende genezing, legde Kam uit. Op een of andere manier had ik telkens weer het conflict gereactiveerd. Dat kon ik wel zien – ik was vaak relaties aangegaan waarin ik niet die warme strelende liefde kreeg die mijn innerlijke kind zo had gemist en waarop ik onbewust bleef hopen.

 

Wat moet je dan doen als je ziek wordt?

Je eraan overgeven. Begrijpen wat er aan het gebeuren is. De ziekte volledig beleven en toelaten. Begrip en liefde uit de omgeving is van groot belang. En verder kun je de meeste ziekteprocessen ondersteunen met veilige, natuurlijke middelen zoals kruidentheetjes, gezonde voeding, massages, warme baden, affirmaties (jawel, ook affirmaties horen erbij, als je maar begrijpt dat je al op de goede weg was en niks verkeerds deed). Hamer was ook niet per se tegen operaties; soms is een zinvol biologisch speciaalprogramma op zich levensbedreigend en dan kun je operatief ingrijpen.

De essentie is dat je begrijpt dat ziektes positieve processen zijn die je met een gerust hart kunt verwelkomen, omdat je weet dat je lichaam alles doet wat het kan om je werkelijk, vanbinnen en vanbuiten, te genezen.

 

Rebalancing

Ik vind het een verademing om niet langer te hoeven geloven dat ik iets fout aan het doen ben, dat ik nog steeds niet genoeg van mezelf houd of nog steeds een of andere mysterieuze strijd lever. De laatste plekjes eczeem zijn intussen zienderogen aan het verdwijnen.

En wat meer is, ik begrijp nu ook beter waarom mijn Rebalancing-sessies soms allerlei ziekte-achtige reacties tot gevolg hebben. Soms mailen mijn cliënten me over onverwachte lichamelijke verschijnselen, bijvoorbeeld dat ze de dagen erna doodmoe werden of griep kregen. “Het komt eruit”, zei ik dan altijd al, maar nu zie ik dat het er ook echt bijhoort; dat het een teken is dat de ziel iets begrepen heeft en er een innerlijk conflict is afgelopen. Ons lichaam is altijd trager dan onze geest en dat kan ook niet anders. Het moet alles wat we in onze ziel hebben verwerkt, ook nog even door-akkeren en omzetten in veranderde materie. Dat kost tijd, en aandacht, en overgave.

 

Meer lezen? Björn Eybl, Zielsoorzaken van ziekte, Vertaling Karin van Baelen, in eigen beheer uitgegeven en gratis te downloaden via verschillende websites. Een nuttige website waarop de leer van dr. Hamer vrij eenvoudig maar toch heel uitgebreid en volledig wordt uitgelegd is die van Mies A.Kloos-Raasveldt: http://www.hoedegeesthetlichaamaanstuurt.nl.

 

 

Lisette Thooft is publicist en rebalancer en schreef erover en voert een eigen praktijk in Rotterdam.

Meer over Lisette: : https://www.lisettethooft.nl

Meer over rebalancing door Lisette https://www.lisettethooft.nl/rebalancing.

 

Lisette Thooft

Lisette Thooft

Print deze pagina

Over de auteur

Bovenstaand artikel is geplaatst door de redactie van Koorddanser. Wil je de auteur van dit artikel een bericht sturen, mail dan naar redactie@kd.nl.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix