Huidhonger – Aanraking is als voedsel

Feel me, touch me…

 

The Who bezong het met ‘feel me, touch me’ al jaren geleden: aanraking is belangrijk. Liefdevolle aanrakingen zijn zelfs gezond en in relaties essentieel. Je raakt elkaar aan om het gevoel van verbondenheid te ervaren, of om te genieten van elkaars aanwezigheid. Strelen, knuffelen en masseren zorgen dat er een band ontstaat.

 

Door Divyam Kranenburg

 

Als het alledaagse leven je in beslag neemt en je vergeet elkaar aan te raken, voel je je al snel minder verbonden met elkaar. Aanraking is een manier om de liefdevolle band met elkaar te bevestigen. Ook geeft het een gevoel van geborgenheid, liefde en veiligheid. Aanraken doe je met je huid, de grens tussen jou en de buitenwereld. De huid is het grootste orgaan van ons lichaam, als je alle zenuwen van de huid achter elkaar zou leggen, schijn je een lengte van72 kilometerhuidzenuw te hebben! Je krijgt heel veel informatie door aanraking. Je ervaart of de hand zacht of warm is, maar ook ervaar je de intentie van de aanraking. Is deze liefdevol en integer? Vertelt de aanraking dat de ander om je geeft en wil dat je het fijn vindt? Of wil iemand iets voor zichzelf, is hij opdringerig of grensoverschrijdend?

 

Liefdeshormoon

Als een aanraking uit een verplichting voortkomt, wordt dat in het zenuwstelsel geregistreerd. Je laat iemand ‘binnen’ als je voelt dat de intentie goed is, beschermend, troostend of koesterend. Dit is nog intenser bij een liefdevolle streling. Alle zenuwuiteinden van die persoon staan open om te ontvangen en je geeft daardoor tegelijk je openheid en ontvankelijkheid. Als je geniet van een aanraking, kan dit de aanmaak van oxytocine stimuleren. Dit wordt ook wel het bindings- of liefdeshormoon genoemd, het is het hormoon dat bijvoorbeeld aangemaakt wordt als moeder haar baby de borst geeft. Het hormoon komt ook vrij bij alle vormen van intimiteit en gevoelens van liefde, warmte  en geborgenheid. Het maakt dat we ons gelukkig voelen. Het blijkt dat het hormoon al vrijkomt bij alleen al de gedachte aan onze geliefden! 

De eerste interactie na de geboorte speelt zich af op het gebied van aanraking. Aanraking is net zo belangrijk als voedsel. Een baby heeft huidhonger. Als het kind niet wordt aangeraakt, voelt het zich alsof het niet geliefd wordt, het voelt als afwijzing. Er is geen lichamelijke pijn, maar het is een behoefte die niet wordt vervuld en dus een emotionele pijn. Door aangeraakt te worden, leert  een kind zichzelf en de ander te voelen. De ziel heeft het voedsel van de liefde nodig. De ervaringen die een mens met deze vroege aanraking opdoet, dragen bij aan zijn waarneming van de wereld en de omgang met anderen. Door aanraking leert een kind zich bewust te worden van zichzelf. Hij beleeft een grens, bij zichzelf en bij een ander. Aanraking zorgt voor de eerste differentiatie. Aanraking is heel belangrijk in het begin van het leven om zelfregulatie te leren en heeft grote betekenis bij het helen van trauma.

 

Grenzen

Vroeger was het de gewoonte om te vroeg geboren baby’s die in de couveuse lagen, zo min mogelijk aan te raken. Men dacht dat dit teveel zou zijn voor het onvolgroeide zenuwstelsel van de baby. De kinderen groeiden echter niet in de couveuse, pas als ze eruit waren, kwam de groei snel op gang. Tot een Amerikaanse verpleegster op een dag het huilen van de baby’s niet meer aankon en haar hart volgde en de kinderen streelde en zacht aanraakte. Het bleek toen dat hun systeem hier zo goed op reageerde dat ze sneller groeiden en zich beter ontwikkelden. Hierna is er meer onderzoek gedaan en is er ontdekt dat liefdevolle aanraking na de geboorte en de eerste maanden, een voorwaarde is voor het op gang brengen van een gezonde regulering van het jonge organisme. Het vermogen om als volwassene liefdevolle aanraking te kunnen geven en ontvangen wordt hier geleerd.

Aanraking met de intentie om gezonde grenzen, stabiliteit, samenhang en organisatie te ondersteunen, wordt binnen het lichaamsgerichte werken veel gebruikt. Door deze aanraking kun je op een heel rustige en veilige manier oude kwetsuren en vroege trauma’s onderzoeken en loslaten. Door de conditionering en overlevingsstrategieën heb je geleerd om je hart te beschermen door een schil – de persoonlijkheid-  eromheen te vormen. Zo heb je moeilijke periodes overleefd, maar de prijs die je betaalde was dat je een deel van jezelf ging inhouden. Als je later iemand tegenkomt waar je je hart weer voor kunt openen, regresseer je gemakkelijk in het gekwetste kind en associeer je kwetsbaarheid met hulpeloosheid. Als deze persoon je aanraakt en je merkt dat er een onzuiverheid in de aanraking zit, kun je snel dissociëren of je terugtrekken. Bijvoorbeeld als iemand je aanraakt om zelf iets te krijgen, maar het voor doet komen alsof het erom gaat juist iets te geven, of als de ander niet aanwezig is in zijn of haar aanraking.

 

Kwetsbaarder

Dit betekent niet dat je daar altijd weet van hebt. Vaak dragen mensen traumatische ervaringen uit het verleden rond aanraking met zich mee. Het kunnen ervaringen zijn van vernedering of een vorm van grensoverschrijding of misbruik. Voor sommigen zijn deze ervaringen extreem en verlammend. Vaak zijn ze zich niet eens bewust van hun angsten, maar het lichaam weet het en zal reageren. Als bij aanraking ook seksualiteit komt, kan het lichaam op een onbegrijpelijke manier reageren. Mannen kunnen te snel klaarkomen of geen erectie krijgen; vrouwen hebben moeite met een orgasme, hebben last van vaginisme of andere problemen. Als angst en onzekerheid zich aandienen, gaat dat niet vanzelf weg. Het is lastig wanneer iemand het gevoel van schaamte en angst ervaart, terwijl de ander naar passie, opwinding en ongecompliceerde seks verlangt. De wederzijdse liefde dient dan sterk genoeg te zijn om te kunnen begrijpen wat er gebeurt. In elke relatie spiegelen mensen elkaars angst, schaamte en disfunctie.

Als je opener en kwetsbaarder wordt met een partner, kun je geschokt raken door angsten die je nog niet kende. Om het nog ingewikkelder te maken, voel je je vaak aangetrokken tot iemand die deze angsten en onzekerheden triggert. Het onderscheid tussen heden en verleden vervaagt. Ervaringen uit het verleden raken versmolten met het heden en eigenlijk kun je niet geloven dat het niet je partner is die verantwoordelijk is voor je angsten. Vaak houdt hier de seks op – of het verandert in een gewoonte of plicht.

 

Onbegrepen

Soms verandert aanraken in seks en is het meer gericht op prestaties en op orgasme dan op intimiteit en verdieping. Het kan een van de favoriete manieren zijn om kwetsbaarheid te vermijden, maar in een werkelijke diepgaande relatie is dit geen ontsnappingsroute. Door die houding kun je grenzen overschrijden met gebrek aan respect voor jezelf of je partner. Of je kunt de schuld geven aan je minnaar voor de pijn, zonder verantwoordelijkheid te nemen en te erkennen dat het een herhaling van eerder trauma is. Uiteindelijk voelen beide partners zich gefrustreerd, onbegrepen en gekwetst en langzaam groeien ze uit elkaar.

Aanraken dus! Maar met aanwezigheid, met aandacht en met een positieve intentie. Een aanraking met een JA, die zonder woorden zegt: ‘ik zie je, ik voel je, ik ben er’. Knuffelen en huggen is een gebaar dat steun uitdrukt: ‘Kom, we lopen samen’.

Divyam Kranenburg en Omkar Dingjan schreven verschillende boeken waaronder ‘Je eigen-wijze weg’, geven workshops en verzorgen een opleiding. Meer: www.aumm.nl.

 

 

Omhelzen is een kunst

 

Omhelzen, huggen, houdt in dat je je armen om elkaar heen slaat en dicht tegen elkaar gaat staan. Wangen, borst, buik en (boven)benen kunnen elkaar raken. Zorg dat je je bekkengebied niet wegtrekt, maar juist ontspant. En vergeet vooral niet te ademen! Een omhelzing kun je natuurlijk ook zittend of liggend doen, zorg dat er zoveel mogelijk lichaamscontact is. Je kunt een omhelzing geven of een omhelzing  ontvangen, maar het kan ook een wederzijdse uitwisseling zijn. Wees je bewust van het verschil.

Het aanraakmoment hoeft helemaal niet groots of langdurig te zijn. We hebben het niet over tantra of technieken. Het kan de omhelzing zijn als je gaat slapen, of het insmeren van de pijnlijke rug van je partner. Gewoon de arm of schouder aanraken in het voorbijgaan, of even door het haar kroelen. Simpelweg de hand van de ander vasthouden, is een gebaar dat steun uitdrukt: ‘Kom, we lopen samen’. Speel er eens mee door elkaars hand vast te houden tijdens een wandeling. Word je bewust van hoe het voelt als je allebei in het zelfde ritme loopt, hand in hand. Je reguleert elkaar. Probeer maar eens uit hoe het is als je het ritme verstoort. Doe dat om de beurt. Eindig weer in het zelfde ritme.

Als je je partner wilt helpen om tot rust te komen kun je, als hij of zij in een stoel zit, achter de stoel gaan staan en met beide handen de bovenkant van de armen aanraken, net onder de schouders. Geef een kleine druk, alsof je hem bij elkaar houdt. Ook kun je een hand op zijn borst leggen en een hand op de rug.

Een helende aanraking is om naast je partner te gaan zitten terwijl hij of zij gemakkelijk ligt en een hand op het schaambeen en een hand onder het stuitje van je partner te leggen. Zorg ervoor dat jouw handen niets voor zichzelf willen op dat moment, maar er alleen zijn. Je kunt later wisselen. Degene die ontvangt blijft delen wat er gebeurt, wat hij of zij voelt en wat de lichamelijke sensaties zijn. Deel ook als er emoties opkomen, je hoeft er verder niets mee. Het is voldoende dat dit wordt gehoord en gezien.

Kortom, wees creatief, elke aanraking met liefdevolle intentie is een uitwisseling van energie en verdiept jullie emotionele verbinding.

Uit: ‘Ik zie je’, van Omkar Dingjan en Divyam Kranenburg dat op 1 maart verschijnt.

 

 

Print deze pagina

Over de auteur

Bovenstaand artikel is geplaatst door de redactie van Koorddanser. Wil je de auteur van dit artikel een bericht sturen, mail dan naar redactie@kd.nl.

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix