Wakker worden in 2012

Soms word ik ’s morgens niet meteen helemaal wakker. Heb jij dat ook wel eens? Dat je wat suf, nog half in dromenland, blijft liggen en wat bizarre gedachten in je opkomen?

Vandaag kwam de vraag bij me op of de Ridders van de Ronde Tafel zich ook zo druk zouden maken om de crisis. Wat zouden ze iedere morgen tijdens hun briefing met King Arthur onder het genot van een zilveren beker vol muntthee bespreken?

In onze wereld met de kennis van nu, passeren tijdens koffietijd achtereenvolgens de schietpartij van een eenzaat in een winkelcentrum of op een socialistisch jongeren kamp,  de snelwegschutter, de wankelende eurolanden en tentjes op de Occupied pleinen. Laat ik het maar niet hebben over de wankele politiek en de vreemde snuiters die daar hun woordje in mogen doen. Sjonge wat verveelt dat snel…

Neem dan de sores van heer Gaweijn, dat was nog eens onderhoudend! Een heusche groene ridder waar hij –licence to kill- de kop van mocht afslaan in een fantastisch harnas waar ze bij het Archeon van zouden kwijlen. Wat was ik daar graag bij geweest! Kijk, daar kun je spannende verhalen over vertellen bij het haardvuur. Of wat dacht je van Lancelot… die had tenminste bállen. Die ging gewoon vreemd met de mooiste koningin aller tijden, Guineveire, en bleef dagelijks haar man King Arthur, zijn baas met het meest afschrikwekkende toverzwaard aller tijden, recht in de ogen kijken en gerstenat mee drinken uit van die mooi bewerkte bekers. Living on the Edge! En dan had je nog Mordred, de duistere judasridder die het presteerde om een nog groter staaltje landverraad neer te zetten. Hij liet zich manipuleren door zijn moeder om de oude godsdienst en macht te herstellen, dus moest de tot het christendom bekeerde Arthur geliquideerd. Een plot, een list, onder de ogen van de drager van Excalibur himself. De bravere ridders, zoals Heer Parsival, hielden zich ook bezig met grootse zaken. Niks geen workshop van Niks. Niks geen ademweekend op een van de Waddeneilanden met zeehondjes toe. Niets minder dan de Heilige Graal (de echte!) vinden was zijn opdracht. Die had geen tijd voor een paddootje bij De Gewijde Reis, hij heeft de gewijde reis volgens mij uitgevonden.

Maar Wat Moeten We Toch Doen om deze inspirerende tijden weer terug te krijgen?  Een beetje meer VOC-mentaliteit om de boel wat op te krikken misschien? Nou nadat je de Koorddanser hebt gelezen, je leven hebt overdacht hoe je wat geïnspireerd kunt worden, aardemoederlijker en in contact met je gevoel van de hogere energieën enzo; …  nou ja, dan lijkt het me eigenlijk beter als die eurocrisis toch maar gewoon doorzet. Dat alle Eurolanden het maar opgeven. Wat mij betreft terug naar het zilver van de Tempeliers. Of nog verder, ruilhandel. Kijk en als er flink veel op auto’s wordt geschoten rond Rotterdam dan moesten we die stad maar verder afsluiten voor verkeer.  Dan begint daar de revolutie.  We stellen Robin Hood daar aan als burgervader en we sturen Mordred naar Den Haag. Daar mag hij van mij op het Binnenhof alles doen wat zijn god en zijn moeder hem hebben ingefluisterd.  Ik wil het niet weten. Verder zou ik er persoonlijk geen bezwaar tegen hebben om Lancelot tegen te komen in de Fantasyshop. Zeg nou zelf, als hij dan toch uit de kleren moet om een nieuwe middeleeuwse outfit te passen, dan wil ik hem daar op zich wel bij adviseren…  Zou hij ook op rood haar vallen?  Oud is hij in ieder geval wel, net als ik, dat schept vast een band.

Goh nou, kijk, dat zijn leuke dingen om over te dromen zo voor een Wiener Melange. Want wakker geworden verandert de toon van mijn verhaaltje.

Misschien zit die revolutie dan toch wel in van die kleine dingen. Overstappen naar een bank die wel nadenkt over waar hij zijn geld in belegt en geen foute “financiële producten” verkoopt. Heel goed nadenken voor je iets aanschaft: waar komt het vandaan, hoe belastend is het voor de aarde en zijn toekomst.  Wat voor kleding koop je, waar wordt die gemaakt?  Dat soort dingen. Heb ik die andere auto nog wel nodig?  En wat voor één dan?  Als biologisch voedsel te duur voor me is koop ik dan veel bij de foute supermarkt of ga ik letterlijk en figuurlijk consuminderen?  Als ik iets niet kan betalen ga ik dan lenen of weer ouderwets er op wachten en sparen?

Wachten? Sparen?  Oohhh dat is zoooo 1950…  Maar dat gaat weer terugkomen. Als er al iets te sparen valt.  Ik schat zo in dat er een run komt op volkstuinen of dat veel siertuinen er aan moeten geloven. Er worden kippenrennen in gebouwd, konijnen in gekweekt en de eigen andijvie geteeld, naast het houden van een geit of drie vier.  Net als bij mijn oma en opa vroeger, zelfonderhoudend, en geen mode meer volgen maar zelf je praktische kleding weer maken.

Ik schat zo in dat het boek dat ik al sinds de jaren ’70 in mijn boekenkast heb staan wordt heruitgegeven en stukgelezen:  “Vrij Leven” van Louis de Kooning en Bert Zijlstra, destijds uitgegeven bij Spectrum. Er zijn al aardig wat zelfvoorzienende cummunities die ook via het web actief zijn. Let op lieve mensen dit wordt hot!  Begin alvast maar met wat eetbare planten te leren kweken op je balkon.  En neem een huiskip. Voor de gouden eieren.

Even zonder dollen. Wakker worden betekent wellicht dat je jezelf moet voorbereiden op een forse terugval in comfort de komende jaren. De mode volgt altijd wat er leeft op straat. Het zou wel eens mode kunnen worden om de mode aan je laars te lappen. En de E-I-en weet ik wat voor-Pads alleen nog maar te kopen als ze met licht oplaadbaar zijn. En om alles wat stuk gaat gewoon te repareren. Of te leren kamperen (al dan niet in Occupytentje). Hier stop ik maar even. Je bent vast in staat om het zelf verder in te vullen.

http://consuminderen.startpagina.nl/

 

Print deze pagina

Over de auteur

Marisca van der Burgh, oorspronkelijk beeldend kunstenaar en theologe, is “overgestapt” naar vergelijkende godsdienstwetenschap, meditatievormen, mythologie en psychologie. Ze is opgeleid als Counseler, Analytisch Tekentherapeute (Jung) en journalist. Naast vele jaren ervaring in een eigen praktijk en groepswerk, trance-inductie en rituelen is schrijven haar groeiende liefde. Wil je haar volgen, kijk dan op www.mariscatalks.nl

1 Reactie

  1. Elidir says:

    Ik had ’t koud, voelde me niet geweldig, beetje zieligjes en sjaggie en ik lees DIT. Dank je wel. Mijn dag is opeens weer goed. Ohja, nog steeds koud en niet echt geweldig, maar de rest is als bij toverslag verdwenen. Verhip, natuurlijk! Dát moet het zijn! Merlijn moet je geïnspireerd hebben en met zijn toverkrachten mijn sjaggie bui verjaagd hebben…. Ik ben echt dol op Melinus Ambrosius! 🙂

Laat een bericht achter

Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen.

Powered by Ambrix